Ravenscry — My Bitter Tale songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "My Bitter Tale" van Ravenscry.
Songteksten
It’s the start of a hard
Way to myself
I’m here in a rough sea
An unknown and severe sea
Where I can’t see Land and
At least with her
I cannot see my chains
And old memories of mine
Listen I was just a child
When as an angel with burnt wings
I had to give up flying
No more hopes no more dreams
A North wind changed in freezing summer air
Carrying away with him sea smell
I was just a child, wasn’t I?
I didn’t feel afraid I didn’t cry
I simply wandered for
A long and unending time
But each step I made I Was in the same place
Following a far light
The same one, forever
Listen I was just a child
When as an angel with burnt wings
I had to give up flying
No more hopes no more dreams
A North wind changed in freezing summer air
Carrying away with him sea smell
I was just a child, wasn’t I?
So listen and you’ll hear Moon told me Now open wide your eyes, look over
Around me only (the) sea was waiting
If (the) sky won’t be my way it will be the sea
Now I know
So I lost right away my feathers
And for each one of them a regret
I erased…
Listen I was just a child
When, as an angel with burnt wings,
I had to give up flying
No more hopes no more dreams
But a day drowning, coming to surface,
Looking back for the last time
I learnt to swim,
Like in a secret dream.
Songtekstvertaling
Het is het begin van een harde
Weg naar mezelf
Ik ben hier in een ruwe zee
Een onbekende en ernstige zee
Waar ik geen Land kan zien en
Tenminste met haar.
Ik kan mijn kettingen niet zien.
En oude herinneringen van mij
Ik was nog maar een kind.
Als een engel met verbrande vleugels
Ik moest het vliegen opgeven.
Geen hoop meer, geen dromen meer.
Een noordelijke wind veranderde in ijskoude zomerlucht
Wegdragen met hem zeegeur
Ik was nog maar een kind, of niet?
Ik was niet bang dat ik niet huilde.
Ik zwierf gewoon voor
Een lange en oneindige tijd
Maar elke stap die ik maakte was op dezelfde plek.
Volgen van een ver licht
Dezelfde, voor altijd.
Ik was nog maar een kind.
Als een engel met verbrande vleugels
Ik moest het vliegen opgeven.
Geen hoop meer, geen dromen meer.
Een noordelijke wind veranderde in ijskoude zomerlucht
Wegdragen met hem zeegeur
Ik was nog maar een kind, of niet?
Dus luister en je zult Moon horen zeggen, doe nu je ogen wijd open, kijk om je heen
Om mij heen wachtte alleen de zee
Als de hemel niet op mijn manier zal zijn zal het de zee zijn
Nu Weet ik het.
Dus ik verloor meteen mijn veren
En voor ieder van hen is er een afkeer.
Ik heb het gewist.…
Ik was nog maar een kind.
Wanneer, als een engel met verbrande vleugels,
Ik moest het vliegen opgeven.
Geen hoop meer, geen dromen meer.
Maar een verdrinkende dag komt naar boven,
Terugkijkend naar de laatste keer
Ik heb leren zwemmen.,
Zoals in een geheime droom.