Raul Paz — Te Extraño songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Te Extraño" van Raul Paz.
Songteksten
Oh, oh, oh!
Hoy no es día de sentarme a esciribr mil palabras sobre un papel,
voy girando sobre mi tratando de encontrarte sin poder,
las distancias nunca se merecen,
yo necesito a veces sentirte para andar, besarte para andar.
Los recuerdos son canciones que un día terminan sin principio y sin final,
yo sé que aquí nadie se arrepiente que el tiempo debe pasar,
los domingos que siempre han estado mal,
se mueren de silencio desde que tú no estás,
porque a decir verdad, la vida no nos sobra.
Yo te extraño, en esta extraña soledad,
tú te quedas con mis años, yo me quedo con mi edad
yo te extraño y hace tiempo que lo sé
antes de irte antes de aquella vez, antes de aquel lugar, de comprender.
Y hace rato que naufrago por mi y no quiero descender,
allá afuera el cielo está siempre azul, como estaba la última vez,
y esta noche yo me iré a caminar,
entre las sombras de un lugar perdido donde tú no estás, donde no estarás
Tengo ganas de verte descubriendo el secreto de tu café,
sin palabras, sin sonrisas, solo sintiéndome,
esta habana que no para de vivir,
y tú no estás al menos cerca para reír, o para mi, tan solo para mi.
Yo te extraño, pues casi todo se fue, en el color de tus ojos en el sabor de tu piel,
yo te extraño, siento tu sombra en la pared
de esta ciudad que nunca pierda y que sabe allá y hoy no te ve
Oh, no, no, no, no te ve! Oh, no, no, no, no te ve!
(Gracias a Maria por esta letra)
Songtekstvertaling
Oh, oh, oh!
Vandaag is niet de dag om duizend woorden op een krant te spuien.,
Ik probeer je machteloos te vinden.,
afstanden zijn het nooit waard.,
soms moet ik je voelen lopen, je kussen om te lopen.
Herinneringen zijn liedjes die op een dag eindigen zonder begin en zonder einde,
Ik weet dat hier niemand spijt heeft dat de tijd voorbij moet gaan.,
de zondagen die altijd al slecht zijn geweest,
ze sterven van stilte sinds je weg bent.,
want om je de waarheid te vertellen, het leven spaart ons niet.
Ik mis je, in deze vreemde eenzaamheid.,
jij neemt mijn jaren, Ik neem mijn leeftijd.
Ik mis je en ik weet het al heel lang.
voordat je gaat voor die tijd, voor die plaats, om het te begrijpen.
En ik ben al een tijdje schipbreukeling en Ik wil niet naar beneden,
daarbuiten is de lucht altijd blauw, zoals de vorige keer.,
en vanavond ga ik wandelen.,
in de schaduw van een verloren plek waar je niet bent, waar je niet zult zijn
Ik wil je het geheim van je koffie zien ontdekken.,
geen woorden, geen glimlach, gewoon gevoel,
dit Havana dat niet stopt met leven,
en je bent niet in ieder geval dichtbij om te lachen, of voor mij, alleen voor mij.
Ik mis je, want bijna alles is weg, in de kleur van je ogen in de smaak van je huid,
Ik mis je, Ik voel je schaduw op de muur
van deze stad die nooit verliest en dat smaakt daar en vandaag niet ziet u
Oh, nee, nee, nee, hij kan je niet zien! Oh, nee, nee, nee, hij kan je niet zien!
(Dank aan Maria voor deze brief)