Rasta — Hakkah songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hakkah" van Rasta.

Songteksten

A man had described hollow skies on the wall.
Starlight is bright and the shadows are long.
Than he bring down rusty glass full of blood.
And added picture with the signs of the god.
The tribe fell to knees. Forehead to the Earth.
Nobody knows cause they watched it in first.
Mechanical hands put them up to the skies.
Shaman has betrayed all his words full of lies.
A tribute to sun and devotion were less.
Diamonds and gold aliens left in a mess.
Only the strong got to white blazing sphere,
It turned to flat and disappeared to nowhere.
Ages ago and we turning the past,
Trying to know what were there at the last.
This story’s goes on before some thousands years.
Sun on that wall rushing us to their fears.
Two zero twelve is the time to rebirth?
Knowledge and power are changing my Earth.
So they decided we fallow wrong way
And to come back us the basis again.
Heavens felt crushing steel and concrete.
Nobody knows of unexpected repeat.
Only the strongest rush to white blazing sphere,
Finished their age and disappeared nowhere!

Songtekstvertaling

Een man had holle luchten aan de muur beschreven.
Het sterrenlicht is helder en de schaduwen zijn lang.
Dan haalt hij rusty glass vol bloed naar beneden.
En voegde foto toe met de tekenen van de god.
De stam viel op de knieën. Voorhoofd naar de aarde.
Niemand weet het omdat ze het eerst bekeken.
Mechanische handen omhoog.
Sjamaan heeft al zijn woorden verraden vol leugens.
Een eerbetoon aan zon en toewijding waren minder.
Diamanten en gouden aliens achtergelaten in een puinhoop.
Alleen de sterken kwamen in de witte blakende bol.,
Het werd plat en verdween nergens.
Eeuwen geleden en we draaien het verleden,
Ik probeer te weten wat er op het laatst was.
Dit verhaal gaat al duizenden jaren door.
Zon op die muur die ons naar hun angsten leidt.
Two zero 12 is de tijd om te herboren?
Kennis en macht veranderen mijn aarde.
Dus besloten ze dat we de verkeerde kant op gingen.
En om terug te komen op de basis.
De hemel voelde verbrijzelend staal en beton.
Niemand weet van onverwachte herhaling.
Alleen de sterkste rush naar witte laaiende bol,
Ze waren oud en verdwenen nergens.