Raquel Zozaya — El Camino De La Vida songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Camino De La Vida" van Raquel Zozaya.
Songteksten
De prisa como el viento va pasando
Los das y las noches de la infancia,
Un ngel nos depara sus cuidados
Mientras sus manos tejen las distancias.
Despus llegan los aos juveniles,
Los juegos, los amigos, el colegio
El alma ya define sus perfiles
Y empieza el corazn de pronto a cultivar un sueo.
Y brotan como manantial las mieles del primer amor,
El alma ya quiere volver y vuela tras una ilusin,
Y aprendemos que el dolor y la alegra
Son la esencia permanente de la vida.
Y luego cuando somos dos en busca del mismo ideal,
Formamos un nido de amor, refugio que se llama hogar,
Y empezamos otra etapa del camino,
Un hombre, una mujer, unidos por la fe y la esperanza.
Los frutos de la unin que Dios bendijo
Alegran el hogar con su presencia,
A quien se quiere mas si no a los hijos,
Son la prolongacin de la existencia.
Despus cuantos esfuerzos y desvelos
Para que no les falta nunca nada
Para que cuando crezcan lleguen lejos
Y pueden alcanzar esa felicidad tan anhelada.
Y luego cuando ellos se van, algunos sin decir adis
El fri de la soledad golpea nuestro corazn,
Es por eso Amor Mo que te pido
Por una y otra vez, si llego a la vejez,
Que ests conmigo
Songtekstvertaling
In een haast als de wind voorbij gaat
De das en de kinderavonden,
Een engel wacht op ons.
Terwijl je handen de afstanden weven.
Dan komen de jeugdige aos aan.,
Spelletjes, Vrienden, School
De ziel definieert zijn profielen al
En het hart begint plotseling een droom te cultiveren.
En de honing der eerste liefde voortbrengen.,
De ziel wil al terugkeren en vliegt naar een illusie.,
En we leren dat pijn en vreugde
Zij zijn de permanente essentie van het leven.
En als we met z ' n tweeën op zoek zijn naar hetzelfde ideaal.,
We vormen een liefdesnest, een toevluchtsoord genaamd thuis.,
En we beginnen een andere fase van de weg,
Een man, een vrouw, verenigd door geloof en hoop.
De vruchten van de eenheid die God zegende
Ze verlichten het huis met hun aanwezigheid,
Die meer geliefd is dan kinderen,
Zij zijn de verlenging van het bestaan.
Na alle inspanningen en openbaringen
Zodat ze nooit iets missen
Zodat als ze opgroeien ze ver komen.
En dat kunnen ze bereiken-naar geluk.
En dan als ze vertrekken, sommige zonder Addis te zeggen
De kou van eenzaamheid raakt ons hart,
Daarom vraag ik liefde aan jou.
Keer op keer, als ik oud word,
Dat je bij mij bent.