Rapture — Gallows songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Gallows" van Rapture.
Songteksten
You drift away in a bitter dusk by scattering the snow that held
angel-like images in our blurry memories of childhood.
escaping every when, who or why
ebony eyes disappeared
i cannot longer bear this as it revels in my misery
if only i didn’t care, i’d smile and merrily wave my hand goodbye
my possessions are gone, there is no point to go on
our foolish intents built my future plans
i can’t go forwards or back
i am stuck in a forever dying moment
more… i sway here forevermore
until lovely gaia is burnt to the core
you’ll find me at the gallows
i sleep by the gallows in complete solitude that i used to cherish
but now my visions are clear and solarsigns in a nebular hill
cast a fallen morningstar right behind me and it sighs:
«you won’t feel a thing, it is only great relief
so slit your wrists open by this»
begone at the silent shores.
shine on! this is the end of the world
all beauty is lost and so is all you had ever abhored
and i raise my blindfold gaze
a night mare of ending my life becomes a part of this miserable joy of reality
to sell my fortune
to leave them all behind
to hide all the trails as i never existed
nothing remains irrelevant in these murky chambers…
dark and dismal chambers of agony
a cruel gathering of tragedies lead our way to the dreamscapes
where they feed the rope by our necks
no feet on this solid soil but a floating silhouette
against the setting sun
by gravity lifeforce flows slowly away
it is silent at the gallows again
Songtekstvertaling
Je drijft weg in een bittere schemering door de sneeuw te verstrooien
engelachtige beelden in onze vage jeugdherinneringen.
elke keer ontsnappen, wie of waarom
ebbenogen verdwenen
ik kan dit niet langer verdragen als het in mijn ellende blaast.
als het me niet kon schelen, zou ik glimlachen en vrolijk met mijn hand zwaaien tot ziens
mijn bezittingen zijn weg, het heeft geen zin om verder te gaan.
onze dwaze intenties bouwden mijn toekomstplannen op.
ik kan niet vooruit of achteruit.
ik zit vast in een voor altijd stervende moment.
meer ... ik zwaai hier voor altijd.
tot gaia tot in de kern verbrand is.
je vindt me aan de galg.
ik slaap bij de galg in volledige eenzaamheid die ik vroeger koesterde.
maar nu zijn mijn visioenen helder en solarsigns in een nevelheuvel
cast een gevallen morningstar vlak achter me en het zucht:
"je zult niets voelen, het is alleen een grote opluchting
dus snijd je polsen open door dit»
ga weg bij de Stille kust.
schijn op! dit is het einde van de wereld
alle schoonheid is verloren en zo is alles wat je ooit had verafgood
en ik hef mijn blinddoek blik
een nachtelijke merrie van het beëindigen van mijn leven wordt een deel van deze miserabele vreugde van de werkelijkheid
om mijn fortuin te verkopen.
om ze allemaal achter te laten.
om alle paden te verbergen zoals ik nooit heb bestaan.
niets blijft irrelevant in deze duistere kamers.…
donkere en sombere kamers van kwelling
een wrede samenkomst van tragedies leidt ons de weg naar de dromenlandschappen
waar ze het touw aan onze nek voeren
geen voeten op deze vaste grond, maar een drijvend silhouet.
tegen de ondergaande zon
door zwaartekracht stroomt het leven langzaam weg
het is weer stil aan de galg.