Raphael — Costumbres songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Costumbres" van Raphael.
Songteksten
Costumbres, viejas costumbres
no dejan al mundo correr,
costumbres, viejas costumbres
nos atan de manos y pies.
Razones sin fundamentos
caminos que hay que recorrer,
los quieras o no los quieras,
pues son costumbres de ayer.
El hombre lleva cadenas
que el mundo le pone al nacer
costumbres que son cadenas,
cadenas que no se ven.
Un día le cuelgan un nombre,
que carga una vida con el,
le guste o no le guste,
no importa su parecer.
Después le enseñan lo mismo,
que a este, que a ese o aquel
le enseñan viejas costumbres
que aprende sin saber porque.
Y el día que quiere ser libre
e intenta volar, por ahi correr,
se acuerda de las costumbres
y vuelve a lo mismo otra vez…
(Gracias a Alberto por esta letra)
Songtekstvertaling
Douane, oude douane
ze laten de wereld niet lopen.,
Douane, oude douane
ze binden ons handen en voeten vast.
Niet onderbouwde redenen
te volgen paden,
wil je ze of wil je ze niet?,
het is de gewoonte van gisteren.
De man draagt kettingen.
dat de wereld je bij de geboorte plaatst
douane die ketens zijn,
kettingen die je niet kunt zien.
Op een dag hangen ze een naam op.,
dat draagt een leven met de,
of je het leuk vindt of niet.,
het maakt niet uit wat je denkt.
Dan leren ze hem hetzelfde.,
dat naar dit, dat naar dat of dat
ze leren hem oude manieren.
die leert zonder te weten waarom.
En de dag dat ze vrij wil zijn
en probeer te vliegen, ren rond,
hij herinnert zich de douane.
en ga terug naar hetzelfde.…
(Dank aan Alberto voor deze brief)