Ralph McTell — Factory Girl songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Factory Girl" van Ralph McTell.
Songteksten
Hurrying across the bridge before the siren’s call
This morning she’s racing her shadow, along the factory wall
Then through the gate, where she will wait in line
To cross the yard, to clock her card in time
And under her scarf, her hair set in curls
The day begins for the factory girl
For a while the girls try to talk, but their voices soon drowned in the din
And their eyes watch their hands do the work, and a new day’s rhythm begins
No change today, like yesterday, the same
But it’s dinner soon, then afternoon, then home
And hurrying home in the fading light
The factory girl is going out tonight
Her momma says: «Don't be late, you’ve got to get up again before eight»
«Oh yes», she sighs, but there’s joy in her eyes
As she runs down the path through the gate
And out on the rainy streets hoping that her night will last
No whispering palms on the beach, for her
Just the swish of the cars going past
But she believes no one could feel the same
Touching and whispering in the rain
But the rain takes away her beautiful curls
The night is soon gone for the factory girl
And hurrying across that bridge before the siren’s call
This morning she’s skipping the puddles, all along the factory wall
A starling sings, and shakes his wings, she smiles
Then at the gate, she hesitates, for a while
Then from inside the gates, the sirens roar
And across the yard runs the factory girl
Songtekstvertaling
Haast je over de brug voor de sirene roept.
Vanmorgen racete ze met haar schaduw, langs de fabrieksmuur.
Dan door de poort, waar ze in de rij zal wachten.
Om de tuin over te steken, om haar kaart op tijd te Klok
En onder haar sjaal, haar haar in krullen
De dag begint voor het fabrieksmeisje.
Een tijdje proberen de meisjes te praten, maar hun stemmen verdronk al snel in de din.
En hun ogen kijken toe hoe hun handen het werk doen, en een nieuw dagritme begint
Geen verandering vandaag, zoals gisteren, hetzelfde
Maar het is snel eten, dan middag, dan naar huis.
En zich naar huis haasten, in het verbrijzelde licht.
Het fabrieksmeisje gaat vanavond uit.
Haar moeder zegt: "Kom niet te laat, je moet voor acht uur weer opstaan.»
"Oh ja", zucht ze, maar er is vreugde in haar ogen
Als ze het pad door de poort loopt
En op de regenachtige straten hopend dat haar nacht zal duren
Geen fluisterende palmen op het strand, voor haar.
Alleen de wrijving van de auto ' s die voorbij gaan.
Maar ze gelooft dat niemand hetzelfde kon voelen.
Aanraken en fluisteren in de regen
Maar de regen neemt haar mooie krullen weg
De nacht is snel voorbij voor het fabrieksmeisje.
En zich haasten over die brug voordat de sirene roept.
Vanmorgen slaat ze de plassen over langs de fabrieksmuur.
Een spreeuw zingt, en schudt zijn vleugels, ze lacht
Bij de poort aarzelt ze een tijdje.
Dan van binnen de poorten, brullen de sirenes
En aan de overkant van de tuin runt het fabrieksmeisje