Radical Face — Holy Branches songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Holy Branches" van Radical Face.
Songteksten
When you were young
You’d bite your tongue
Calm, always did what you were told
Never ran your mouth
Lived life on tiptoes
Only felt peace if by yourself
When mistakes don’t count
There’s a hole in your chest
From the time that you were born
One that don’t get filled
'cause you’ve always known you’re nothin' they want
But everybody’s bones are just holy branches
Cast from trees to cut patterns into the world
And in time we find some shelter
Spill our leaves and then sleep in the Earth
And when we’re there we’ll belong
'cause the Earth don’t give a damn if you’re lost
Now I live alone
Work in the belly of machines
Wring my soot-black hands
And I don’t sleep much
Days don’t feel much different
From the nights
With no goals in mind
There’s a hole in my chest
From the time I walked away
One I fill with sweat
So now I know I’m nothin' they want
But everybody’s bones are just holy branches
Ride the breeze to cut patterns in the leaves
And in time we find some shelter
Spill our seeds and then wait for our turns
But for now we’re adraift on the waves of disconent
Trying to carve our place
All in hopes we’ll be something they want
But I’m not holding my breath
Trace your fingers down my spine
Make your home behind my eyes
Line my skull with harmless lies
I’ll bide my time until I’m something they want
Songtekstvertaling
Toen je jong was
Je zou op je tong bijten.
Kalm, altijd gedaan wat je gezegd werd.
Nooit je mond voorbij gepraat.
Leefde op tenen
Ik voelde alleen vrede als ik alleen was.
Als fouten niet tellen
Er zit een gat in je borst.
Vanaf de tijd dat je geboren werd
Eentje die niet gevuld wordt.
want je hebt altijd geweten dat je niets bent wat ze willen.
Maar ieders botten zijn slechts Heilige takken.
Gegoten van bomen om patronen in de wereld te snijden
En mettertijd vinden we een schuilplaats.
Onze bladeren verspillen en dan slapen in de aarde
En als we daar zijn, horen we thuis.
want de aarde geeft er geen moer om als je verdwaald bent .
Nu woon ik alleen
Werk in de buik van machines
Mijn roetzwarte handen wringen
En ik slaap niet veel.
Dagen voelen niet veel anders.
Van de nachten
Zonder doelen in het achterhoofd
Er zit een gat in mijn borst.
Van de tijd dat ik wegliep
Een die ik vul met zweet.
Dus nu Weet ik dat ik niets ben wat ze willen
Maar ieders botten zijn slechts Heilige takken.
Ride the breeze to cut patterns in the leaves
En mettertijd vinden we een schuilplaats.
Mors onze zaden en wacht dan op onze beurt.
Maar voor nu zijn we bezig met de golven van disconent
Proberen onze plek te kerven
Allemaal in de hoop dat we iets zullen zijn wat ze willen.
Maar ik hou mijn adem niet in.
Spoor je vingers over mijn rug
Maak je thuis achter mijn ogen
Zet mijn schedel in met onschuldige leugens.
Ik wacht mijn tijd af tot ik iets ben wat ze willen.