Rachel Brooke — Old Faded Memory songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Old Faded Memory" van Rachel Brooke.
Songteksten
Many years ago, I had a love
So pretty, so true, but ever so young
Each night we’d meet 'neath the twin oak tree
And dream of a life that was never to be
It seems only days since I last held her near
But my mind is much older, and my memory unclear
And though I’ve seemed to forgotten the reason we’ve part
To this very day, she still owns my heart
I wonder, I wonder, if he’s thinking of me
All those years ago, how it all used to be
Our love, true it was, I could never forget
But each day since our parting, I’ve spent in regret
Would he still love me, now I’m withered and gray?
My daylight grows dim, and short are the days
May I be young and fair, in the dreams dreamt by him
But I’m just an old faded memory of what could have been
Her Love, like a flower that clings to the vine
Her love, how it lingers upon my old mind
Oh the nights that I’ve spent 'neath that twin oak tree
Just hoping she’d be there, just waiting for me
I’d give my own life just to see her once more
But I know in my heart, I won’t be waiting for long
For my mind, it grows darker than each day before
And my heart, though its beating, has nothing to beat for
If only my life could have lasted forever
Oh the things I’d have done, Darling, we’d be together
But time that is given, is cruel and deceiving
For my body has weakened, and beauty is fleeting
Faster and faster, so go the days
As I cling to a life that is slipping away
And with my last breath, unto death may I stare
I’ll remember the life that we never shared
Songtekstvertaling
Vele jaren geleden, had ik een liefde
Zo mooi, zo waar, maar ooit zo jong
Elke avond ontmoetten we elkaar bij de eikenboom.
En droom van een leven dat nooit zou zijn
Het lijkt maar dagen geleden dat ik haar voor het laatst in de buurt hield.
Maar mijn geest is veel ouder en mijn geheugen is onduidelijk.
Ik ben vergeten waarom we uit elkaar zijn.
Tot op de dag van vandaag bezit ze nog steeds mijn hart.
Ik vraag me af of hij aan mij denkt.
Al die jaren geleden, hoe het allemaal was
Onze liefde, waar het was, ik kon het nooit vergeten
Maar elke dag sinds ons afscheid, heb ik spijt
Zou hij nog steeds van me houden, nu ik verdord en grijs ben?
Mijn daglicht wordt donker, en kort zijn de dagen
Mag ik jong en eerlijk zijn, in de dromen van hem
Maar ik ben gewoon een oude vervaagde herinnering van wat had kunnen zijn
Haar liefde, als een bloem die zich vastklampt aan de wijnstok
Haar liefde, hoe het blijft hangen op mijn oude geest
Oh de nachten dat ik heb doorgebracht bij die dubbele eik
Ik hoopte dat ze daar zou zijn, wachtend op mij.
Ik zou mijn eigen leven geven om haar nog een keer te zien.
Maar ik weet in mijn hart dat ik niet lang zal wachten.
Voor mijn Geest wordt het donkerder dan elke dag ervoor.
En mijn hart, hoewel het klopt, heeft niets om voor te kloppen
Had mijn leven maar eeuwig kunnen duren.
Oh de dingen die ik zou hebben gedaan, schat, we zouden samen zijn
Maar de tijd die gegeven wordt, is wreed en bedrieglijk.
Want mijn lichaam is verzwakt, en schoonheid is Vluchtig
Sneller en sneller, dus ga de dagen
Als ik me vastklamp aan een leven dat wegglipt
En met mijn laatste adem, tot de dood mag ik staren
Ik zal het leven herinneren dat we nooit deelden