Pythia — The Highwayman songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Highwayman" van Pythia.
Songteksten
The wind was a torrent of darkness among the gusty trees
The moon was a ghostly galleon tossed upon cloudy seas
The road was a ribbon of moonlight over the purple moor
And the highwayman came riding up to the old inn-door
His love had died a year ago, a bullet in her breast
The deadly shot a warning that he soon would be next
And so they found him on the road and they killed him like a dog
But still he keeps on riding in moonlight and in fog
Plaiting a dark red love knot into her long black hair
She waits to see him only, singing in her despair
After the sunlight, there comes the rain
Never to see my true love again
After the bullet I still remain
Never to see my true love again
Two lovers that were parted shall never meet once more
Although he keeps on knocking at the old inn door
His horse shall gallop nightly since she met her death
And the inn was burned down years ago with her final breath
And I wander this world and I mourn for my loss
All the gold and silver could 'nair pay the cost
After kisses in darkness a river of blood
Now the Highwayman rides, whilst the moon shines above
Moon shine brightly o’er the heather
Don’t deny my iron will
Songtekstvertaling
De wind was een stortvloed van duisternis tussen de vertrouwde bomen.
De maan was een spookachtig galjoen op bewolkte zeeën
De weg was een lint van maanlicht over de paarse moor.
En de struikrover kwam naar de oude herberg.
Zijn liefde was een jaar geleden gestorven, een kogel in haar borst.
Het dodelijke schot een waarschuwing dat hij binnenkort de volgende zou zijn
En dus vonden ze hem op de weg en ze vermoordden hem als een hond.
Maar toch blijft hij rijden in het maanlicht en in de mist
Het vlechten van een donkerrode liefdesknoop in haar lange zwarte haar
Ze wacht om hem alleen te zien, zingen in haar wanhoop.
Na het zonlicht komt de regen
Om mijn ware liefde nooit meer te zien.
Na de kogel blijf ik nog steeds
Om mijn ware liefde nooit meer te zien.
Twee verliefden zullen elkaar nooit meer ontmoeten.
Hoewel hij blijft kloppen op de oude herberg deur
Zijn paard zal elke nacht galopperen sinds ze haar dood ontmoette.
En de herberg is jaren geleden afgebrand met haar laatste adem.
En ik dwaal over deze wereld en ik rouw om mijn verlies
Al het goud en zilver kon nair de kosten betalen
Na kussen in de duisternis een rivier van bloed
Nu rijdt de struikrover, terwijl de maan boven schijnt.
De maan schijnt helder over de heide
Ontken mijn ijzeren wil niet