Pythia — Army of the Damned songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Army of the Damned" van Pythia.
Songteksten
We are the army of the damned
Men of a far forgotten land
Thousands of years have passed us by And still you will hear our cry
We left our homes to fight this war
We don’t remember what twas for
Still we advance both day and night
Until the time comes to fight
And so they flee from us, our kindred and our kin
They will not stand for us and all that we have been
The blood will flow from us forever and a day
Our oaths are broken by their sins
We gave up all that we could give
So that our children could but live
We march forever to the drum
Of battle that will not come
We hear our lovers cry, though they are dead and gone
We hear our comrades sing that everlasting song
We cannot feel the sun though morning has just come
We are but shadows of the past
Will we find forgiveness, will we?
Have mercy on us Father forgive all these men
Who cannot feel the sun though morning has just come
We are but shadows of the past.
We are the army of the damned
Men of a far forgotten land
What I would give to see her face
And love her once more
Brian Blessed performs the poem
«Suicide In The Trenches» by Siegfried Sassoon
I knew a simple soldier boy
Who grinned at life in empty joy,
Slept soundly through the lonesome dark,
And whistled early with the lark.
In winter trenches, cowed and glum,
With crumps and lice and lack of rum,
He put a bullet through his brain.
No one spoke of him again.
You smug-faced crowds with kindling eye
Who cheer when soldier lads march by,
Sneak home and pray you’ll never know
The hell where youth and laughter go.
Songtekstvertaling
Wij zijn het leger der verdoemden.
Mannen van een ver vergeten land
Duizenden jaren zijn voorbij gegaan en toch zul je onze kreet horen
We verlieten onze huizen om deze oorlog te voeren.
We weten niet waar het voor was.
Toch gaan we dag en nacht vooruit
Tot de tijd komt om te vechten
En zij vluchten voor ons, onze verwanten en onze verwanten.
Ze zullen niet voor ons staan en alles wat we zijn geweest
Het bloed zal voor altijd en een dag uit ons vloeien.
Onze Eden zijn gebroken door hun zonden.
We gaven alles op wat we konden geven.
Zodat onze kinderen konden leven
We marcheren voor altijd naar de drum
Of battle that will not come
We horen onze geliefden huilen, al zijn ze dood en weg.
We horen onze kameraden dat eeuwige lied zingen
We kunnen de zon niet voelen al is de ochtend net gekomen
We zijn slechts schaduwen van het verleden
Zullen we vergeving vinden?
Heb medelijden met ons Vader vergeef al deze mannen
Wie kan de zon niet voelen al is de ochtend net gekomen
We zijn slechts schaduwen van het verleden.
Wij zijn het leger der verdoemden.
Mannen van een ver vergeten land
Wat zou ik er voor over hebben om haar gezicht te zien.
En weer van haar houden
Brian Blessed voert het gedicht uit.
"Zelfmoord In de loopgraven" door Siegfried Sassoon
Ik kende een simpele soldaat.
Die grijnsde naar het leven in lege vreugde,
Sliep diep door het eenzame donker,
En vroeg floot met de Leeuwerik.
In de winter loopgraven, krom en SIP,
Met crumps en luizen en gebrek aan rum,
Hij schoot een kogel door zijn hersenen.
Niemand sprak meer over hem.
Jij zelfvoldane menigte met brandend oog
Die juichen als soldaten langs marcheren.,
Sluip naar huis en bid dat je het nooit zult weten.
De hel waar jeugd en gelach heen gaan.