Pyhimys — Angervotien ajattelija songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Angervotien ajattelija" van Pyhimys.
Songteksten
Mä tulin kunnailta, mannut jäi taa
Suolanen sade kulmat kurtistaa
Ja ku tammen takaa
Feromoni, ekstaasi
Näppäilen kieltäni, kitalaki plektrani
Taas kerran sohvalle soikion suljin
Sydämeni sirpaleiden reittiä kuljin
Ja säkäl säpäleistä ehjäksi saan taas
Murran puolet valmiista hedelmävaakaan
Annan sulle painavamman palasen
Paan oikeeseen käteeni vasemman lapasen
Angervotiel en enää yksinkää oo yksin
Ei mul oo yhtään mitään
Voinko kanssas jakaa sen?
En omista omaisuuttani, se omistaa mut
Painajaisten rajalla pahimpia on aamut
Se on usvaa, uni on vaan mustaa, kuvitelma on muu
Tunteet, ne on tuskaa
Tyytyväisyys on vaan laskettu onni
Mut rumpufilli rinnassa katkasee sen kompin
Jo unohtunu rytmi herättää zombin
Ajattelijalla toinen aivolohko onkin
Kas, voin kaavani heivata
Neuroosiketjuni keskeltä leikata
Naps, voin haavani teipata
Ei muistilappu rinnas enää tervettä feikata
Tää sama yksiö suurempi on
Nää seinät koitti puristaa must ihmiskuution
Äänettä muodostan huulille huulion
Se hämmästystä kuvaa, nyt myrskytuuli on
Mä ohjaan säätä mun mieleni alalla
Mut tyyntä en toivo vaik sontsa on jo hajalla
Mä otan kaiken vastaan, suu nyt ei mukista
Jos mä alan vapisemaa, tuu ja tukista
Tuikkivat tähdet mua odottaa saa
Kohti meen toista niin porottavaa
Oma aurinko oikee oma opo
Oma ilman omistusta, oma ilman logoo
Oma niinku oman itseni annan
Miehel ei oo maata, meri omistaa rannan
Hiekanmuruilla on yhteinen puu
Metsällä on taivas ja nyt auringolla kuu
Mä istun uupuneena sohvan pohjalla
Mul on outo tunne ettei jotain oo kohdallaan
Mut ehkä kaikki just on kohallaan ja se on outoo
Opeta mua antaa vaan sen kohtalon ohjailla
Samal ikkunalaudalla eri mies
Samalta se näyttää mut tiessään on ies
Se karisteli kivet harteilta pois
Ja lopetti ajattelun, ei se ajattelija muuten ois
Songtekstvertaling
Ik kom uit de gemeenten. Ik heb de lamantijnen achtergelaten.
Salt rain corners fronsen
En voorbij De Eik.
Feromoon, ecstasy
Ik kies mijn tong,mijn smaakpapillen.
Nog een keer op de Oval shutter van de bank
Het pad van de fragmenten van mijn hart
En Ik zal de säkälä säpää weer intact maken.
Breek de helft van de afgewerkte fruitstalk
Ik geef je een zwaarder stuk.
Ik stak mijn linkerschouder in mijn rechterhand
Angervotiel, ik ben niet meer alleen.
Mul is helemaal niets.
Mag ik het met je delen?
Ik bezit mijn eigendom niet. het bezit mijn eigendom.
Op de rand van nachtmerries, het ergste is de ochtenden
Het is mist, de droom is maar zwart, de fantasie is anders
Emoties zijn pijn.
Voldoening is maar berekend geluk
Maar de trommel fluit op de borst breekt het comp
Het al vergeten ritme wekt de zombie
De denker heeft een tweede halfrond.
Nou, ik kan mijn Formule dumpen.
Door het midden van mijn neurose keten snijden
Snaps, ik kan mijn wond vastplakken.
Geen briefje, geen gezonde nep meer.
Deze studio is groter.
Deze muren probeerden in de menselijke kubus te knijpen.
Het geluid dat ik maak op de lippen
Het is een foto van verbazing, nu is de stormwind
Ik beheers het weer in mijn gedachten.
Maar ik hoop niet dat sontsa al gebroken is.
Ik neem het allemaal in me op, mouth zal niet muggenziften.
Als ik begin te rillen, zal ik rillen.
De fonkelende sterren wachten op me.
Naar meen een andere zo drizzling
Mijn zon is goed mijn opo
Eigen zonder eigendom, eigen zonder logo
Mijn eigen manier geef ik
Mihel is geen land, de zee is eigenaar van het strand
Zandkruimels hebben een gewone boom.
Het bos heeft de hemel en nu heeft de zon de maan
Ik zit uitgeput op de bodem van de bank
Mul is een raar gevoel dat er iets niet klopt.
Maar misschien is het allemaal aan de haak, en het is raar.
Leer me te worden geleid door het lot
Samal windowsill different man
Zo ziet het eruit, maar er zit een juk in de weg.
Het schudde van de rotsen.
En stopte met denken, dat denker anders niet zou zijn