Pupo — Una Nuova Bugia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Una Nuova Bugia" van Pupo.
Songteksten
Ti vedo ogni sera respirare la tua nostalgia
Ti sento parlare mentre inventi una nuova bugia
Io canto da sempre le mie storie, la vita, la gente
E per questo stasera canterò la tua storia
Da giovane eri il playboy della tua compagnia
E quante avventure ha creato la tua fantasia
E a me sembra giusto e mi piace sentirti parlare
Perché ognuno la vita se la deve inventare
Le notti d’amore colorate dei sogni più strani
Anch’io le ho vissute, inventandomi quelle sue mani
E in certi momenti raccontare di un giorno passato
In un posto qualunque dove tu non sei stato
E quando qualcuno, con la solita vecchia ironia
Ti prende un po' in giro e ti dice: «È una nuova bugia»
Tu non lo ascoltare lui non sa quanto è grande il mare
E la sua fantasia non sa mai dove andare
Tu non lo ascoltare lui non sa quanto è grande il mare
E la sua fantasia non sa mai dove andare
E il rumore del vento ti riporta una strana emozione
La storia vissuta da una donna che poi si è perduta
Non credeva che il tempo le potesse donare un domani
E chissà dove ormai sta vivendo i suoi guai
E mentre ti perdi nei ricordi dell’ultima notte
Un vecchio fienile e la pioggia e le strade interrotte
E a me sembra giusto, chi è da solo si deve inventare
Tante piccole cose, una storia d’amore
Songtekstvertaling
Ik zie je elke nacht je nostalgie inademen.
Ik hoor je praten terwijl je een nieuwe leugen verzint.
Ik zing altijd mijn verhalen, leven, mensen
En daarom ga ik vanavond jouw verhaal zingen.
Toen je jong was, was je de Playboy van je bedrijf.
En hoeveel avonturen heeft jouw fantasie gecreëerd?
En het voelt goed voor mij en ik hoor je graag praten
Omdat iedereen het leven moet uitvinden.
De kleurrijke nachten van de liefde van de vreemdste dromen
Ik heb ze ook geleefd, zijn handen uitgevonden.
En op bepaalde momenten vertellen over een dag verleden
Ergens waar je niet geweest bent
En als iemand, met de gebruikelijke ironie
Hij plaagt je een beetje en zegt ," het is een nieuwe leugen»
Hij weet niet hoe groot de zee is.
En zijn fantasie weet nooit waar hij heen moet.
Hij weet niet hoe groot de zee is.
En zijn fantasie weet nooit waar hij heen moet.
En het geluid van de wind brengt je een vreemde emotie
Het verhaal leefde door een vrouw die toen verdwaalde
Ze geloofde niet dat de tijd haar een morgen kon geven.
En wie weet waar zijn problemen nu zijn.
En terwijl je verdwaalt in de herinneringen van de laatste nacht
Een oude schuur en regen en gebroken wegen
En voor mij lijkt het juist, wie alleen is moet je uitvinden
Zo veel kleine dingen, een liefdesverhaal