Punto Omega — El Destierro songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Destierro" van Punto Omega.
Songteksten
Cuando mirando hacia el cielo
el destierro es el presente
como el mapa sin regreso
de un exilio incongruente.
Cuando el camino es dolor
horizonte sin memoria
como pájaro atrapado
en el robo de su historia.
Cuando el recuerdo se opaca
con palabras innombrables
como huellas despojadas
de otros tiempos insondables.
Cuando encuentro cicatrices
de otras eternidades
surgen signos imprecisos
que producen tempestades.
Cuando huyen las señales
en oleajes desolados
como estrellas repetidas
como espejos españados.
Cuando crece en mi garganta
la soldedad de esta vida
como un muro enmarañado
impidiendo la salida.
Al contemplar las estrellas
mi corazón desangrado
recupera con nostalgia
vestigios de su pasado.
Ya no existen más recuerdos
de lo que fuera mi hogar
como las barcas sin rumbo
que se pierden en el mar.
Cuando anochecen las aguas
de mis ojos caudalosos
como planetas cansados
que giran sin reposo.
Entonces en mi interior
se abre de nuevo la herida
como torrente agitado
que apresura la caída.
Pues mi espíritu sufrió
desarraigo tan fatal
como lágrimas de hielo
que derrite el vendaval.
Desterrado en este mundo
Abandonado a mi suerte
Tan lejos de mi morada
Que no me asalte la muerte.
Songtekstvertaling
Als je naar de hemel kijkt
verbanning is het heden
als de kaart zonder terugkeer
van een onstuimige ballingschap.
Wanneer de weg pijn is
horizon zonder geheugen
als een gevangen vogel
in de diefstal van je verhaal.
Wanneer het geheugen vervaagt
met ontelbare woorden
zoals gestripte voetafdrukken.
uit andere ondoorgrondelijke tijden.
Als ik littekens vind
van andere eeuwigheid
onnauwkeurige tekens ontstaan
dat veroorzaakt stormen.
Wanneer de tekenen vluchten
in troosteloze golven
als herhaalde sterren
zoals Spaanse spiegels.
Als het in mijn keel groeit
de stevigheid van dit leven
als een verwarde muur
blokkeer de uitgang.
Naar de sterren kijken
mijn bloedende hart
herstel met nostalgie
sporen van zijn verleden.
Er zijn geen herinneringen meer.
van wat mijn huis ook was.
als doelloze Boten
ze verdwalen op zee.
Wanneer het water donker is
uit mijn buigende ogen
als vermoeide planeten
ze draaien zonder rust.
Dan in mij
de wond gaat weer open.
als een rusteloze stroom
dat versnelt de val.
Want mijn geest heeft geleden
ontworteling zo fataal
als ijstranen
laat de storm smelten.
Verbannen naar deze wereld
Verlaten aan mijn lot
Zo ver van mijn verblijf
Laat de Dood me niet aanvallen.