Private Line — Billion Star Hotel songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Billion Star Hotel" van Private Line.
Songteksten
I’ve rode through some deep shit, I’ve had those 8-pack laughs
Me and my six string — The only world we’ve ever had
Felt bumps hard as Braille, wind read my face some nights
Abuser or loser, pain just wets my appetite
No one ever knows, how the story goes
We float in fumes like dust through light, unknown
Me and my sweet misery go on and on and on and on Who knows when we finally go A way to check out and come back again
To the billion star hotel
Many may forget me, goodbye’s the saddest song
Old smiles have lost their faces, but the melody still lingers on No one ever knows, how the story goes
We float in fumes like dust through light, unknown
Me and my sweet misery go on and on and on and on Who knows when we finally go A way to check out and come back again
To the billion star hotel
Hope stalls and nights get longer
Than the roads beneath my feet
The sky’s just tar and asphalt
Another endless street
No one ever knows, how their story goes
We’re floating through the universe like ghosts
Me and my sweet misery go on and on and on and on Who knows, once we’re up and gone
A way to check out and come back again
To the billion star hotel
… You can tell… that hotel
No-one ever knows, how the story goes
We float in fumes like dust through light, unknown
We float in fumes like dust through light, unknown
Songtekstvertaling
Ik heb diep in de stront gezeten, ik heb die 8-pack lachjes gehad
Ik en mijn zes string - de enige wereld die we ooit hebben gehad
Het voelde zo hard als Braille, de wind las mijn gezicht sommige nachten
Misbruiker of verliezer, pijn maakt mijn eetlust alleen maar erger.
Niemand weet hoe het verhaal gaat.
We zweven in rook als stof door licht, onbekend
Ik en mijn lieve ellende gaan maar door en door en door wie weet wanneer we eindelijk een manier gaan om uit te checken en weer terug te komen
Naar het miljard sterren hotel
Velen zullen me vergeten, vaarwel is het droevigste lied
Oude glimlachen hebben hun gezicht verloren, maar de melodie blijft hangen op niemand weet ooit, hoe het verhaal gaat
We zweven in rook als stof door licht, onbekend
Ik en mijn lieve ellende gaan maar door en door en door wie weet wanneer we eindelijk een manier gaan om uit te checken en weer terug te komen
Naar het miljard sterren hotel
Hoop stallen en nachten worden langer
Dan de wegen onder mijn voeten
De lucht is gewoon teer en asfalt.
Weer een eindeloze straat
Niemand weet hoe hun verhaal gaat.
We zweven door het universum als geesten.
Ik en mijn lieve ellende gaan maar door en door en door wie weet, als we eenmaal op en weg zijn
Een manier om uit te checken en weer terug te komen
Naar het miljard sterren hotel
... Kun je zien ... dat hotel
Niemand weet hoe het verhaal gaat.
We zweven in rook als stof door licht, onbekend
We zweven in rook als stof door licht, onbekend