Primordial — Children of the Harvest songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Children of the Harvest" van Primordial.
Songteksten
Seems we are to live our final days
Far from the dwellings of men
As flowing tides and shifting sands
Far from the bitter gaze of soul less man
In sorrow we fly from our loved ones
To die in the waters of the wild
My brethren can seek no shelter beneath these wings
Until dead men rise from their graves
How sad it is for me to see
My fathers fallen halls
Here once prideful men clashed as Gods
With veins aflame and hearts of thunder
Yet my fathers are long since dead and gone
And I with heart so heavy
And limbs so weary
It seems our sun is all but dimmed
And we your children have
Wandered for years
And felt the cruel blast of freezing winds
But the harshest blow of all to come…
To return at last to an empty home
«Adapted and altered from the Irish folklore tale
of the Children of Lir, turned to swans and condemned
to roam for 300 years before returning home… to an empty
home. An interesting spine for an allegorical tale. One of displacement, disenchantment and alienation… from this world
and its ways. Longing for another Age…
another time, another place…»
Songtekstvertaling
Het lijkt erop dat we onze laatste dagen gaan beleven.
Ver van de woningen van de mensen.
Als stromende getijden en verschuivend zand
Ver van de bittere blik van soul less man
In verdriet vliegen we van onze geliefden
Om te sterven in de wateren van het wild
Mijn broeders kunnen geen schuilplaats zoeken onder deze vleugels.
Totdat de doden uit hun graven opstaan.
Hoe triest is het voor mij om te zien
Mijn vaders gevallen hallen
Hier botsten hooghartige mensen ooit als goden.
Met aderen in vlammen en harten van de donder
Maar mijn vaders zijn al lang dood en verdwenen.
And I with heart so heavy
En ledematen zo vermoeid
Het lijkt erop dat onze zon alleen maar gedempt is.
En wij uw kinderen hebben
Zwierf jarenlang.
En voelde de wrede wind van de ijskoude wind
Maar de hardste klap van allemaal.…
Om eindelijk terug te keren naar een leeg huis
"Aangepast en gewijzigd uit het Ierse folklore verhaal
van de kinderen van Lir wendden zich tot de zwanen en werden zij vervloekt.
om 300 jaar rond te zwerven voordat je naar huis gaat... naar een lege plek.
huis. Een interessante ruggengraat voor een allegorisch verhaal. Een van verdringing, ontgoocheling en vervreemding... van deze wereld.
en zijn manieren. Verlangen naar een andere tijd…
een andere keer, een andere plek.…»