Prima — Set Watch, Mr. Chase songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Set Watch, Mr. Chase" van Prima.

Songteksten

Ship’s leaving the bay
Sailing south for the cape
To drink the blood of the deep
All hands at the bow!
There’s a monster alas
Steaming straight for the hull
Hold fast
We’re going down by the stern
The Captain might have lost his hand
But he’s still got a steady hand
Because the course was set
And the crew won’t rest
Until we make it back to providence
Aground three thousand miles from the coast
Dispatched to the Pacific’s will
We charted east and manned the boats
With sixty-five days to kill
Dear Chase, will these eyes live to see the sun of eighteen-twenty-one?
God’s speed to the wives and kids we leave
All the dead sailors sleeping soundly in the sea
They laugh and scoff at our mates attempts of reckoning
Standing stagnant in the midst of the equator
A cousin dreads but begs of me a favor
Would you abandon all your righteous ways
To gut the body of a fellow who’s been starving for days?
Woah, woah, woah
No, no, no Because I cant, but I must
Eat your flesh
Still twisting the twine
Feigning hope of a sign
That there’s a chance to survive
Stop clutching the bones
Of the brother’s you’ve lost
Because there’s a sail to the east
Hold fast
The mast beckons us home

Songtekstvertaling

Het schip verlaat de baai.
Zeilen naar het zuiden voor de Kaap
Om het bloed van de diepte te drinken
Alle hens aan de boeg!
Er is helaas een monster.
Recht op de romp stomen.
Vasthouden
We gaan naar beneden bij de achtersteven.
De kapitein kan zijn hand verloren hebben.
Maar hij heeft nog steeds een vaste hand.
Omdat de koers bepaald was
En de bemanning zal niet rusten.
Tot we terug zijn in providence
Drieduizend mijl van de kust
Verzonden naar de wil van de Stille Oceaan
We hebben het Oosten in kaart gebracht en de boten bemand.
Met nog vijfenzestig dagen te doden
Lieve Chase, zullen deze Ogen leven om de zon van 18-11 te zien?
Gods snelheid voor de vrouwen en kinderen die we achterlaten.
Alle dode matrozen slapen diep in de zee.
Ze lachen en bespotten onze vrienden.
Staan stil in het midden van de evenaar
Een neef vreest maar smeekt om een gunst.
Zou je al je rechtschapen manieren verlaten
Om het lichaam van een man te villen die al dagen verhongert?
Woah, woah, woah
Nee, nee, omdat ik het niet kan, maar ik moet
Eet je vlees.
Nog steeds het touw aan het verdraaien
Schijnbare hoop op een teken
Dat er een kans is om te overleven
Hou de botten niet vast.
Van de broer die je hebt verloren
Want er is een zeil naar het oosten
Vasthouden
De mast roept ons thuis.