Poverty's No Crime — Walk Into Nowhere songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Walk Into Nowhere" van Poverty's No Crime.
Songteksten
Some say they can light my way
Along the distance of the desert grey
Some say they can ease your pain
Some believe in they are safe and sound
Sunlight keeps me holding on
In compensation for the midnight days
No place I would rather be
Only one thing that is left to say
My hands are tied 'cause of the mortal life
Don’t close my eyes to see the other ones die
We tremble softly when the fortune smiles
We spin so many wheels to come alive
I fear the momentary walk into nowhere
Moments unreal through lenses of fear
Faces look scary when we turn off the lights
What makes us cling to a small grain of sand?
Why do we long for a life without end?
Moments — wasted away
All disappear in the dust of this place
What makes us cling to a small grain of sand?
I never wanted to feel it this way
See them crawling from here to there
On the surface of the world they share
Defending secrets they can’t explain
All is still insecure!
My hands are tied 'cause of the mortal life
Don’t close my eyes to see the other ones die
We tremble softly when the fortune smiles
We spin so many wheels to come alive
I see them hopelessly fall into nowhere
Songtekstvertaling
Sommigen zeggen dat ze mijn weg kunnen verlichten.
Langs de afstand van de woestijn grijs
Sommigen zeggen dat ze je pijn kunnen verzachten.
Sommigen geloven dat ze veilig en gezond zijn.
Zonlicht houdt me vast
Als compensatie voor de middernacht dagen
Geen plek waar ik liever zou zijn.
Er is nog maar één ding te zeggen.
Mijn handen zijn gebonden vanwege het sterfelijke leven .
Doe mijn ogen niet dicht om de anderen te zien sterven.
We beven zachtjes als het geluk lacht
We draaien zoveel wielen om tot leven te komen
Ik vrees dat de korte wandeling nergens heen gaat.
Momenten die onwerkelijk zijn door lenzen van angst
Gezichten zien er eng uit als we het licht uitdoen.
Waarom klampen we ons vast aan een zandkorreltje?
Waarom verlangen we naar een leven zonder einde?
Moments-wasted away
Alles verdwijnt in het stof van deze plek.
Waarom klampen we ons vast aan een zandkorreltje?
Ik wilde het nooit zo voelen.
Zie ze kruipen van hier naar daar
Op het oppervlak van de wereld delen ze
Geheimen verdedigen die ze niet kunnen verklaren
Alles is nog steeds onzeker!
Mijn handen zijn gebonden vanwege het sterfelijke leven .
Doe mijn ogen niet dicht om de anderen te zien sterven.
We beven zachtjes als het geluk lacht
We draaien zoveel wielen om tot leven te komen
Ik zie ze hopeloos in het niets vallen.