Portugal. The Man — Shade songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Shade" van Portugal. The Man.
Songteksten
Claims, they crawled from those clouds
over mountains cried
into the streams where they ran the length of past and time that called out
with their hands beside you as all the people
shouted up to the
«northern"territories
My, they glowed like a bug burning at the ends of sheet covered crowns
whose only words were
wicked mumbles shake unstable manners
brought these thoughts about you
lights up like flies and ants that dip about and
aim… to swallow us up like the bread baked gums…
now I remain glowing at the ends
I remain glowing at the ends, it’s because
it’s you they’ve become
shade drifts around, southern where the sheets
are growing ash and
steeple factories
old boy you’ll never know just what they
think, it never finds you
cheap work finding pockets only when we’re
aimed… to swallow them
up like the bread baked gums…
now I remain glowing at the ends
I remain glowing at the ends, it’s because
it’s you they’ve become
these lights were waves that spilled through
my space (in the plains)
where no one knows if they’ll ever need again
(I want to)
these lights were waves that spilled through
my space (in the plains)
where no one knows if they’ll ever need again
(I want to)
come and get and take me home
these lights were waves that spilled through
my space (in the plains)
where no one knows if they’ll ever need again
(I want to)
come and get and take me home
these lights were waves that spilled through
my space (in the plains)
where no one knows if they’ll ever need again
Thanks to anonymous for these lyrics
Songtekstvertaling
Claims, ze kropen uit die wolken
over de bergen huilend
in de beekjes waar ze de lengte van het verleden en de tijd die riep
met hun handen naast je als alle mensen
riep naar de
"noordelijke" gebieden
Ze gloeiden als een insect aan de uiteinden van bedekte kronen.
wiens enige woorden waren
slechte mummels schudden onstabiele manieren
bracht deze gedachten over jou
lichten op als vliegen en mieren die ronddobberen en
probeer ons op te slokken als brood gebakken tandvlees.…
nu blijf ik gloeien aan het einde
Ik blijf gloeien aan het einde, het is omdat
ze zijn jou geworden.
schaduw drijft rond, zuidelijk waar de lakens
groeien as en
torenfabrieken
je zult nooit weten wat ze zijn.
denk na, het vindt je nooit.
goedkoop werk zoeken naar zakken alleen als we
gericht ... om ze in te slikken.
op als het brood gebakken tandvlees…
nu blijf ik gloeien aan het einde
Ik blijf gloeien aan het einde, het is omdat
ze zijn jou geworden.
deze lichten waren golven die door
mijn ruimte (in de vlakten)
waar niemand weet of ze ooit nog iets nodig zullen hebben.
(Ik wil)
deze lichten waren golven die door
mijn ruimte (in de vlakten)
waar niemand weet of ze ooit nog iets nodig zullen hebben.
(Ik wil)
kom en neem me mee naar huis.
deze lichten waren golven die door
mijn ruimte (in de vlakten)
waar niemand weet of ze ooit nog iets nodig zullen hebben.
(Ik wil)
kom en neem me mee naar huis.
deze lichten waren golven die door
mijn ruimte (in de vlakten)
waar niemand weet of ze ooit nog iets nodig zullen hebben.
Dankzij anonymous voor deze teksten