Portugal. The Man — Out and In and In and Out songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Out and In and In and Out" van Portugal. The Man.

Songteksten

Hear that outside? Go feed the dogs.
They’re begging, barking, bashing at their homes.
Cold and wet and dirty like the earth
That mashes molding, muddy, marching boots.
Now rain is beating beats and beading down the view,
That foggy, hazy drumming of that rain.
Hear that outside? They’re coming in.
They’re banging, knocking, shouting at the door.
Fists are heavy pounds of pounding placed,
Firm and steady rhythms that they pace.
Out and in and in and out we named,
Everything and everyone we’ve known.
Hear that outside? We lost our homes.
Given up in loans and time we paid.
Worth more to us than them, so we end
Our lives with backs that strained to find,
A pretty place and life to call our own,
A place that we, we’ll never ever know.
Hear that outside? We lost the war.
How easy it is done if we never knew.
It started back before I was born,
All of us, all of us were other souls.
We borrowed life and shared it with our own,
And now we need to stretch and find our own.
Hear that outside? Go feed the dogs.
They’re begging, barking, bashing at their homes.
Cold and wet and dirty like the earth
That mashes molding, muddy, marching boots.
Now rain is beating beats and beading down the view,
That foggy, hazy drumming of that rain.
Hear that outside? It’s changing airs.
And bleeding out the colors of the world.

Songtekstvertaling

Hoor je dat buiten? Ga de honden voeren.
Ze smeken, blaffen, slaan hun huizen in elkaar.
Koud en nat en vuil als de aarde
Dat masseert schimmel, modderige, marcherende laarzen.
Nu slaat de regen beats en gaat het uitzicht omlaag,
Dat mistige, wazige drummen van die regen.
Hoor je dat buiten? Ze komen binnen.
Ze bonken, kloppen, schreeuwen tegen de deur.
Vuisten zijn zware kilo ' s klappen geplaatst.,
Stevige en stabiele ritmes die ze volgen.
Buiten en in en in en uit we namen,
Alles en iedereen die we kennen.
Hoor je dat buiten? We zijn onze huizen kwijt.
Opgegeven in leningen en tijd dat we betaalden.
Meer waard voor ons dan voor hen, dus we eindigen
Onze levens met ruggen die gespannen zijn om te vinden,
Een mooie plek en leven om onze eigen te noemen,
Een plek die we nooit zullen weten.
Hoor je dat buiten? We hebben de oorlog verloren.
Hoe makkelijk het is als we het nooit wisten.
Het begon al voor ik geboren werd.,
We waren allemaal andere zielen.
We leenden leven en deelden het met onze eigen,
En nu moeten we onze eigen benen strekken en vinden.
Hoor je dat buiten? Ga de honden voeren.
Ze smeken, blaffen, slaan hun huizen in elkaar.
Koud en nat en vuil als de aarde
Dat masseert schimmel, modderige, marcherende laarzen.
Nu slaat de regen beats en gaat het uitzicht omlaag,
Dat mistige, wazige drummen van die regen.
Hoor je dat buiten? Het verandert van lucht.
En de kleuren van de wereld uitbloeden.