Poor Old Lu — The Waiting Room songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Waiting Room" van Poor Old Lu.
Songteksten
She was staring at the ceiling
I was staring at the floor
He was fixed in thought and wonder of what lied behind the door
There was a man with little movement
I knew I’d seen him here before
The people with the children were sick to death and would wait no more
The world it can’t be moving
It’s been two thousand years or
Have I stopped breathing?
Have I stopped believing?
Believe me, I'
He must’ve talked for forever
I think they finally turned away
And I was thinking to myself I should have plenty more to say
And some were getting very restless
Some were filling up the days
I was hoping that the girl with the curl would be safe
The world it can’t be moving
It’s been two thousand years or
Have I stopped breathing?
Have I stopped believing?
Believe me, I'
Just want to have the patience of a saint who waits at the gate
Please don’t be late
The floors are giving in
The walls are getting thin
The clock is moving slow
My breathing comes and goes
The room is getting small
The sin is growing tall
We wait for the day
We wait for the day
The world it can’t be moving
It’s been two thousand years or
Have I stopped breathing?
Have I stopped believing?
Believe me, I'
Just want to have the patience of a saint who waits at the gate
Please don’t be late
She was full of good intentions
I was full with all my greed
He was holding out his hands as if to give, as if to bleed
There was a man with little substance
I know I’d seen him here indeed
The people with the children spoke so soft to confess their need
And some are getting hopeless
Some are filling up the days
I am hoping on a promise, on a gift, and so I wait'
Songtekstvertaling
Ze staarde naar het plafond.
Ik staarde naar de vloer.
Hij was gefixeerd in gedachte en vraag zich af wat er achter de deur lag.
Er was een man met weinig beweging.
Ik wist dat ik hem hier eerder had gezien.
De mensen met de kinderen waren doodziek en wilden niet meer wachten.
De wereld kan niet bewegen
Het is tweeduizend jaar geleden of
Ben ik gestopt met ademen?
Ben ik gestopt met geloven?
Geloof me, ik...
Hij moet voor altijd gepraat hebben.
Ik denk dat ze zich eindelijk afwendden.
En ik dacht bij mezelf dat ik nog veel meer te zeggen had.
En sommigen werden erg rusteloos.
Sommigen vulden de dagen.
Ik hoopte dat het meisje met de krul veilig zou zijn.
De wereld kan niet bewegen
Het is tweeduizend jaar geleden of
Ben ik gestopt met ademen?
Ben ik gestopt met geloven?
Geloof me, ik...
Ik wil gewoon het geduld hebben van een heilige die aan de poort wacht.
Kom alsjeblieft niet te laat.
De vloeren geven toe.
De muren worden dun.
De klok loopt langzaam.
Mijn ademhaling komt en gaat
De kamer wordt klein
De zonde groeit.
We wachten op de dag
We wachten op de dag
De wereld kan niet bewegen
Het is tweeduizend jaar geleden of
Ben ik gestopt met ademen?
Ben ik gestopt met geloven?
Geloof me, ik...
Ik wil gewoon het geduld hebben van een heilige die aan de poort wacht.
Kom alsjeblieft niet te laat.
Ze was vol goede bedoelingen.
Ik zat vol met al mijn hebzucht.
Hij stak zijn handen uit alsof hij wilde geven, alsof hij bloedde.
Er was een man met weinig inhoud.
Ik weet dat ik hem hier had gezien.
De mensen met de kinderen spraken zo zacht om hun behoefte te bekennen.
En sommigen worden hopeloos.
Sommigen vullen de dagen.
Ik hoop op een belofte, op een geschenk, en dus wacht ik.