Pooh — Una Donna Normale songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Una Donna Normale" van Pooh.
Songteksten
Era tardi e la gente tornava
il quartiere fuori ansimava rumori
di ragazzi in moto su pezzi di prato
e bambini in gioco e le cene sul fuoco
e nello strano sole dell’ora legale
dicevo: sei una donna speciale per me!
Le radio suonavano.
Piano piano
l’aria di giugno si fece pi№ viola
spogliava il sogno ogni nuova parola
disse questo, senti un gioco perdente
toccai fra i denti un dolore impotente
le finestre di fronte sbattevano al vento
pensai soltanto: che ne facciamo di noi.
E le radio suonavano.
Taglia il tempo come falce
sembri forte e ti travolge
lei chinІ la voce e disse: mi dispiace
una storia senza testa
un bel sogno che non basta
sai da solo quel che c’era e quel che resta.
Dissi piano: dammi una mano
eravamo in tanti, non c' pi№ nessuno
e vado avanti solo in un rovo di gente
in mezzo alla vita a sognare per niente
le finestre di fronte occhi nel sole
lei disse: sono una donna normale ormai.
Le radio suonavano.
Taglia il tempo come falce
sembri forte e ti travolge
separІ gli sguardi e disse: troppo tardi
prima stato quel che stato
e sar da ricordare
ma le storie vere non le puoi cambiare.
Dissi piano: dammi una mano
a sentirmi ancora come eravamo
disse io non posso farci pi№ niente
bruciava rosso il cielo a ponente
e fu del tutto sera e qualcuno tornava
tornava presto, e il resto fu andare via.
Songtekstvertaling
Het was laat en de mensen kwamen terug.
de buurt buiten was hijgende geluiden.
van mannen die fietsen op stukken gazon
en kinderen tijdens het spelen en etentjes in brand
en in de vreemde zomerzon
Ik zei, Je bent een speciale vrouw voor mij!
De radio ' s rinkelden.
Plat
de June air werd meer paars№
ontnam de droom elk nieuw woord
hij zei dat, voel een verliezer spel
Ik raakte een hulpeloze pijn tussen mijn tanden aan.
de ramen aan de voorkant fladderen in de wind
Ik dacht, wat doen we met ons?
En de radio ' s rinkelden.
Snijd de tijd als een zeis.
je ziet er sterk uit en het overweldigt je.
ze boog haar stem en zei:
een onthoofd verhaal
een mooie droom die niet genoeg is
je weet zelf wat er was en wat er over is.
Ik zei langzaam: help me een handje.
er waren er zoveel van ons, er was niemand.
en ik ga alleen maar door in een kudde mensen
in het midden van het leven om voor niets te dromen
de ramen gericht ogen in de zon
ze zei: Ik ben nu een normale vrouw.
De radio ' s rinkelden.
Snijd de tijd als een zeis.
je ziet er sterk uit en het overweldigt je.
hij keek uit elkaar en zei: te laat.
eerste staat
en het zal herinnerd worden.
maar je kunt echte verhalen niet veranderen.
Ik zei langzaam: help me een handje.
om nog steeds te voelen alsof we
hij zei dat ik niets meer kon doen.
de hemel brandde rood naar het Westen
en het was vrij avond en er kwam iemand terug
hij kwam vroeg terug en de rest ging weg.