Pooh — Opera Prima songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Opera Prima" van Pooh.
Songteksten
in una bolla di luce di luna smarrita, stanotte ho risvegliato te.
Cadono in autunno i girasoli del mio giardino
e una primavera stanca genera nuove pietre soltanto.
Ma oggi, amore mio, ho imparato da te il suono vibrante della mia voce,
ho nella pelle, amore mio, il brivido meraviglioso della mia prima idea.
La mia mente qua
spezzata in due met
quello che vorrei
e questa realt
Questa vita che
mi spegne sempre pi№
e la fantasia
che cerca di portarmi via.
Mondi senza et fantasmi di citt
voci d’acqua chiara di un milione
di anni fa.
Poi mi guardo e so che ormai non volerІ,
sto cadendo gi№
e il vento non mi vuole pi№.
Dio senza immagine
che invadi l’anima
lasciami un attimo qui
tra pietre lucide
di luna giovane
non ho paura, lo sai.
Questa terra io,
io l’ho sognata gi dai vulcani spenti
della mia citt.
E nella foresta
a piedi nudi correrІ
e al grande girasole
io so che non mi inchinerІ.
Principessa che
dormivi senza et dalla pietra io
t’ho liberata gi.
Libera con te la mente se ne va
verso il sole che
per lei mai pi№ si spegner.
Sono sveglio e c'
la vita dentro me e la verit adesso so cos'.
Ora la mia pagina
pi№ bianca non sar
l’amore che
la storia scriver
con me.
Songtekstvertaling
in een zeepbel van verloren maanlicht, heb ik je vannacht wakker gemaakt.
Val in de herfst de zonnebloemen van mijn tuin
en een vermoeide bron genereert alleen nieuwe stenen.
Maar vandaag, mijn liefste, leerde ik van jou het levendige geluid van mijn stem,
Ik heb in mijn huid, mijn liefste, de geweldige sensatie van mijn eerste idee.
Mijn geest hier.
gebroken in twee met
wat ik zou willen
en deze realiteit
Dit leven dat
het zet me steeds meer af.
en fantasie
hij probeert me weg te halen.
Werelden zonder en geesten van steden
een miljoen heldere waterstemmen
jaren geleden.
Dan kijk ik naar mezelf en ik weet dat ik nu niet,
Ik val weg.
en de wind wil me niet meer terug.
God zonder beeld
binnendringen in de ziel
geef me even.
tussen glimmende stenen
van jonge maan
Ik ben niet bang.
Dit land I,
Ik heb er al van gedroomd van de uitgestorven vulkanen.
van mijn stad.
En in het bos
blootsvoets rennen
en de grote zonnebloem
Ik weet dat je niet voor me buigt.
Prinses wie
je sliep zonder et uit de steen.
Ik heb je laten gaan.
Vrij met jou gaat de geest weg
naar de zon die
voor haar niet langer№ uit.
Ik ben wakker en daar
het leven in mij en de waarheid nu Weet ik wat.
Nu mijn pagina
pi№ White zal niet
de liefde die
het verhaal schrijven
met mij.