Pooh — L'Anno, il Posto, l'Ora... songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Anno, il Posto, l'Ora..." van Pooh.
Songteksten
L’anno il settantatre
Il posto il cielo artico
L’ora che senso ha
D’estate è sempre l’alba
L’incontro di ogni giorno con l’immensità
Credo finisca qua
Ciò che volava in alto ormai non vola più
E sto cadendo giù
Sui ghiacci azzurri ormai
La nera ombra di rondine
È un punto quasi fermo ma
Che cresce tra le nuvole
Goccia d’acciaio inerte alle mie mani già
Che si disperderà
Ali negate al vento che ora stride di più
E mi trascina giù
Davanti agli occhi miei
La folla delle immagini
Vertiginosamente ma
Per ordine in un attimo
Colori e visi e voci della vita mia
Passano e vanno via
Suoni di vento e d’acqua che fermare vorrei
Ma non c'è tempo ormai
E non dite a lei
«non lo rivedrai»
Dite ."non si sa, forse tornerà"
E non dite a lei
«non lo rivedrai»
Dite «non si sa, forse tornerà»
Il bambino dorme già
E la notte è profumata
Lei richiama il cane e poi
Fra le mani prenderà
La coperta mai finita
La vicina è andata via
Ma le ha fatto compagnia
E domani tornerà
È già estate a casa mia
E di notte c'è la luna
Lei m’ha scritto se potrò
Stare a casa oppure no
Per il nostro anniversario
C'è mia madre che non sa
Se quest’anno riuscirà
A venire un po' da noi
All’orizzonte là
Il sole è un occhio immobile
È notte ma la notte qui
D’estate è solo una parola
Milioni di parole lascio dietro di me
Milioni di perché
Affascinata e stanca la mia anima va
Verso la libertà
E se per caso a voi
Giungesse ancora la voce mia
Direte questo a lei
«un uomo è vento quando vola»
E come il vento niente mai lo fermerà
Non si disperderà
E come il vento niente mai lo fermerà
Non si disperderà
E non dite a lei
«non lo rivedrai»
Dite «non si sa, forse tornerà»
(ripete ad libitum)
Songtekstvertaling
Het jaar 73
The place the Arctic Sky
Het uur dat zinvol is
De zomer is altijd ochtend
De dagelijkse ontmoeting met de onmetelijkheid
Ik denk dat het hier eindigt.
Wat hoog vloog, vliegt niet meer.
En ik val neer
Op het blauwe ijs nu
De zwarte schaduw van de zwaluw
Het is een bijna vaststaand punt, maar
Groeien in de wolken
Een druppel inert staal in mijn handen.
Dat zal uiteenvallen.
Vleugels ontkend aan de wind die nu verder gaat
En sleep me naar beneden
Voor mijn ogen
De menigte van foto ' s
Vertig ma
Op volgorde in een moment
Kleuren en gezichten en stemmen van mijn leven
Ze passeren en gaan
Geluiden van wind en water die ik zou stoppen
Maar er is nu geen tijd.
En vertel het haar niet.
"je zult hem niet meer zien»
Zeggen ."je weet het niet, misschien komt hij terug"
En vertel het haar niet.
"je zult hem niet meer zien»
Zeg " je weet het niet, misschien komt hij terug»
De baby slaapt al.
En bij de nacht wanneer hij gloort.
Ze belt de hond terug en dan
Tussen zijn handen zal nemen
De nooit afgewerkte deken
De buurman is weg.
Maar hij hield haar gezelschap.
En morgen komt hij terug.
Het is al zomer bij mij thuis.
En ' s nachts is er de maan.
Ze schreef me als ik kon.
Thuis blijven of niet
Voor onze trouwdag
Daar is mijn moeder die het niet weet.
Als hij dit jaar slaagt
Om een beetje bij ons te komen
Aan de horizon
De zon is een bewegingloos oog
Het is nacht maar nacht hier
De zomer is maar een woord.
Miljoenen woorden die ik achter me laat
Miljoenen waarom
Gefascineerd en moe mijn ziel gaat
Op weg naar vrijheid
En als bij toeval aan jou
Moge mijn stem nog komen.
Je zult dit tegen haar zeggen.
"een man is wind als hij vliegt»
En als de wind zal niets hem ooit tegenhouden.
Het zal zich niet verspreiden.
En als de wind zal niets hem ooit tegenhouden.
Het zal zich niet verspreiden.
En vertel het haar niet.
"je zult hem niet meer zien»
Zeg " je weet het niet, misschien komt hij terug»
(herhaalt ad libitum)