Poncho K — Cuando Deje De Vivir A La Intemperie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cuando Deje De Vivir A La Intemperie" van Poncho K.
Songteksten
Cuando deje de vivir a la intemperie
Cuando me sonría la vida
Quiero pillarme un terreno
Y currarme un jardincito que regaré con amor
Quiero plantar marihuana en los rincones más tristones
Y llenarlos de alegría
De ilusiones
Florecidas
También quiero un par de chuchos
Y si acaso un borriquito
Compañeros más que fieles
Los que me acompañen siempre
No rompáis el arte a mi manera
Cuando llevo dosmil lunas nuevas
Trapicheando en los parques
Robando hasta las pilas del mando
Añorando mi Guadalquivir
Los naranjos de la tierra en que nací
Y en las mañanas de invierno rancias y duras
Con niebla y mala hostia
Que no se mate mi ansia
Que no se estanque mi esmero
Que no se esconda los gritos
Que no se callen las luces
Que no me hablen los secretos
Ni aun de oro
Pero esto
Cuando deje de vivir a la intemperie
Cuando me sonría la vida
No rompáis el arte a mi manera
Cuando llevo dosmil lunas nuevas
Trapicheando en los parques
Robando hasta las pilas del mando
Añorando mi Guadalquivir
Los naranjos de la tierra en que nací
No rompáis los cuadros que he pintado
Con escarcha y con fragmentos de mi vida
En tantas noches sin tinta
Embrujado por la añoranza
De sentir la brisa amarga
Que le da nombre a mis sueños
Y a los ácaros del triunfo
Que he portado con solera
Como cuando fue fracaso
Songtekstvertaling
Als je niet meer buiten woont
Als het leven naar me lacht
Ik wil een stuk land.
En naai me een tuintje dat ik met liefde water zal geven
Ik wil marihuana planten in de droevigste hoeken.
En vul hen met vreugde.
Van illusies
Bloei
Ik wil ook een paar sukkels.
En als een beetje
Meer dan trouwe metgezellen
Degenen die mij altijd vergezellen
Breek kunst niet op mijn manier
Als ik 2000 manen draag
Snuffelen in de parken
Zelfs de batterijen van de controller stelen
Verlangen naar mijn Guadalquivir
De sinaasappels van het land waar ik geboren ben
En in de ranzige en winterse ochtenden.
Met mist en slechte gastheer
Dood mijn verlangens niet.
Laat mijn zorg niet stagneren
Verberg het geschreeuw niet.
Hou de lichten aan.
Vertel me de geheimen niet.
Zelfs geen goud.
Maar dit ...
Als je niet meer buiten woont
Als het leven naar me lacht
Breek kunst niet op mijn manier
Als ik 2000 manen draag
Snuffelen in de parken
Zelfs de batterijen van de controller stelen
Verlangen naar mijn Guadalquivir
De sinaasappels van het land waar ik geboren ben
Breek mijn schilderijen niet.
Met vorst en fragmenten van mijn leven
In zovele inktloze nachten
Achtervolgd door verlangen
De bittere bries voelen
Dat geeft naam aan mijn dromen
En op de mijten der gelukzaligheid.
Die ik gedragen heb met solera
Zoals toen het mislukt was.