Poema Arcanus — The Average's Man Odyssey songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Average's Man Odyssey" van Poema Arcanus.
Songteksten
Same cold, same coffee, same me
The same old movement performed again
A thousand times rehearsed
Pretending all of this… had a sense
Still waiting for that change, still waiting for that dream
White bearing the burden of emptiness
Still waiting for that change, still waiting for that dream
The average man believes
Same strangers, same train, same void
Dropping hours like old papers from my pockets
Suddenly they became so necessary
Lost things are now so necessary
Still waiting for that change, still waiting for that dream
White bearing the burden of emptiness
Still waiting for that change, still waiting for that dream
The average man believes
The sequence of these days
A clock that ticks always the same
A gesture blooms, but quickly fades
Forgotten days, forgotten years
The average man’s odyssey…
Silence, the only one answers. Silence, the void speaks
Days are dripping from my chalice
Timeless sands, the early death’s caress
Silence, god is speaking. Silence, just empty words
A lip-synched preaching, words of stone
The old white lie: go, get your crown
The same train, watching me age. The same train, a circle trip
An endless journey, a battle lost
The script of this life: small miseries wrote in
Silence, god is speaking. Silence, just let him talk
Fighting a war no one cares about
Until death finds me lost in the crowd
Songtekstvertaling
Dezelfde koude, dezelfde koffie, dezelfde Ik.
Dezelfde oude beweging uitgevoerd opnieuw
Duizend keer gerepeteerd
Doen alsof dit allemaal ... had een gevoel
Ik wacht nog steeds op die verandering, Ik wacht nog steeds op die droom.
Wit met de last van leegte
Ik wacht nog steeds op die verandering, Ik wacht nog steeds op die droom.
De gemiddelde man gelooft
Dezelfde vreemden, dezelfde trein, dezelfde leegte.
Uren laten vallen als oude papieren uit mijn zakken
Plotseling werden ze zo nodig.
Verloren dingen zijn nu zo nodig
Ik wacht nog steeds op die verandering, Ik wacht nog steeds op die droom.
Wit met de last van leegte
Ik wacht nog steeds op die verandering, Ik wacht nog steeds op die droom.
De gemiddelde man gelooft
De opeenvolging van deze dagen
Een klok die altijd hetzelfde tikt
Een gebaar bloeit, maar vervaagt snel.
Vergeten dagen, vergeten jaren
De Odyssee van de gemiddelde man…
Stilte, de enige die antwoordt. Stilte, de leegte spreekt
Dagen druppelen uit mijn kelk
Tijdloos zand, de liefkozing van de vroege dood
Stilte, god spreekt. Stilte, alleen loze woorden.
Een lipsynchrone prediking, woorden van steen
De oude witte leugen: ga, pak je Kroon
Dezelfde trein, die me ouder ziet worden. Dezelfde trein, een cirkelreis
Een eindeloze reis, een verloren strijd
Het script van dit leven: kleine miseries schreef in
Stilte, god spreekt. Stilte, laat hem praten.
Een oorlog uitvechten waar niemand om geeft
Tot de dood me in de menigte vindt.