Pippo Pollina — Passaggio a pècs songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Passaggio a pècs" van Pippo Pollina.
Songteksten
Questo tempo indiscusso per mano mi prende
Mi corregge il ritratto mi chiosa i suoi forse
Con accordi in maggiore, con salsa e merengue
A cantarmi la vita fra mille rincorse
Ed è tutta storia che muore in disparte
Quella dei piccoli eroi d’ogni giorno
È un trucco scoperto, un gioco di carte
Ed è tutto sole che non conosce ritorno
Ma io con te ci verrei fin sull’orlo del mondo
A guardare le stelle a innaffiare un giardino
Invecchiando su un muro e con un girotondo
Giocare fino a ridiventare bambino
Ed è tutta storia che fà la sua parte
Che mi trascina fiero, stanco o felice
Questo corpo disteso fra Venere e Marte
Questa musica dolce, questo cielo di pace
Ed il fischio del treno mi saluterà
E la brezza del vento mi accarezzerà
E' la pioggia d’autunno che mi bagnerà
Fra le onde del mare che verrà
E una rondine cieca mi sorriderà
E una stella che brilla mi regalerà
Un ricordo d’argilla di questa città
Che mi guarda sorniona e se ne và
Un' immagine che si scioglie fra le dita
Una cosa qualunque come luce e vita
E un sorriso d’amico mi riscalda il cuore
Una giornata fra campi di spighe nuove
Ed un sorso di vino barattato all’oste
Per un tozzo di pane e di caldarroste
Il profilo d’un casolare abbandonato
La speranza è un crepuscolo disordinato
Dove il cielo e la terra si incontrano piano
Dove tutto è silenzio e non c'è nessuno
E di niente ho bisogno in questo mattino
Solo delle illusioni del mio giardino
Songtekstvertaling
Deze onbetwiste tijd met de hand neemt me mee
Hij corrigeert me het portret hij sluit me af zijn misschien
Met akkoorden in major, met saus en merengue
Om mijn leven te zingen in duizend bezigheden
En het is allemaal geschiedenis die uit elkaar sterft
Dat van de kleine helden van elke dag
Het is een open Truc, een kaartspel
En het is de zon die geen weg terug kent
Maar ik zou met je meegaan naar de rand van de wereld
Kijken hoe de sterren een tuin water geven
Veroudering op een muur en met een rotonde
Speel tot je weer een kind bent
En het is allemaal geschiedenis die zijn rol speelt
Dat sleept me trots, moe of gelukkig
Dit lichaam ligt tussen Venus en Mars.
Deze zoete muziek, Deze hemel van vrede
En de trein fluit zal me begroeten
En de wind zal me strelen.
Het is de herfstregen die me nat maakt.
Tussen de golven van de zee die zullen komen
En een blinde Zwaluw zal naar me lachen
En een stralende ster zal me geven
Een kleiherinnering van deze stad
Die sluw naar me kijkt en vertrekt.
Een beeld dat smelt tussen je vingers
Iets als licht en leven
En een glimlach van een vriend verwarmt mijn hart
Een dag tussen velden van nieuwe oren
En een slokje wijn barattato all ' Oste.
Voor een brood en rozenkransen
Het profiel van een verlaten boerderij
Hoop is een rommelige schemering
Waar hemel en aarde vlak samenkomen
Waar alles stil is en er niemand is
En ik heb vanmorgen niets nodig.
Alleen de illusies van mijn tuin