Pink Floyd — Your Possible Pasts songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Your Possible Pasts" van Pink Floyd.
Songteksten
They flutter behind you your possible pasts
Some bright-eyed and crazy, some frightened and lost
A warning to anyone still in command
«Ranks! Fire!»
Of their possible future, to take care
In derelict sidings the poppies entwine
With cattle trucks lying in wait for the next time
Do you remember me? How we used to be?
Do you think we should be closer?
She stood in the doorway, the ghost of a smile
Haunting her face like a cheap hotel sign
Her cold eyes imploring the men in their Macs
For the gold in their bags or the knives in their backs
Stepping up boldly one put out his hand
He said, «I was just a child then, now I’m only a man.»
Do you remember me? How we used to be?
Do you think we should be closer?
By the cold and religious we were taken in hand
Shown how to feel good and told to feel bad
(Tongue tied and terrified we learned how to pray
Now our feelings run deep and cold as the clay)
Strung out behind us the banners and flags
Of our possible pasts lie in tatters and rags
Do you remember me? How we used to be?
Do you think we should be closer?
Songtekstvertaling
Ze fladderen achter je, je mogelijke verleden.
Sommige helderogig en gek, sommige bang en verloren
Een waarschuwing voor iedereen die nog de leiding heeft
"Gelederen! Vuur!»
Van hun mogelijke toekomst, om te zorgen
In verlaten sidings de klaprozen entwine
Met veewagens die op de volgende keer wachten
Ken je me nog? Hoe we vroeger waren?
Denk je dat we dichterbij moeten zijn?
Ze stond in de deuropening, de geest van een glimlach
Rondspoken in haar gezicht als een goedkoop hotelbord.
Haar koude ogen smeken de mannen in hun Macs
Voor het goud in hun zakken of de messen in hun rug
Als je dapper bent, steek je je hand uit.
Hij zei: "toen was ik nog maar een kind, nu ben ik nog maar een man.»
Ken je me nog? Hoe we vroeger waren?
Denk je dat we dichterbij moeten zijn?
Door de kou en de Religieuzen werden we in de hand genomen.
Laat zien hoe je je goed moet voelen en zeg dat je je slecht moet voelen.
(Tong gebonden en doodsbang we leerden hoe te bidden
Nu lopen onze gevoelens diep en koud als de klei)
Achter ons hangen de spandoeken en vlaggen
Van onze mogelijke verleden liggen in flarden en vodden
Ken je me nog? Hoe we vroeger waren?
Denk je dat we dichterbij moeten zijn?