Pink Floyd — Wearing The Inside Out songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wearing The Inside Out" van Pink Floyd.
Songteksten
The Division Bell
Wearing The Inside Out
(Richard Wright/Anthony Moore)
>From morning to night I stayed out of sight
Didn’t recognize I’d become
No more than alive I’d barely survive
In a word… overrun
Won’t hear a sound
>From my mouth
I’ve spent too long
On the inside out
My skin is cold
To the human touch
This bleeding heart’s
Not beating much
I murmured a vow of silence and now
I don’t even hear when I think aloud
Extinguished by the light I turn on the night
Wear its darkness with an empty smile
I’m creeping back to life
My nervous system all awry
I’m wearing the inside out
Look at him now
He’s paler somehow
But he’s coming around
He’s starting to choke
It’s been so long since he spoke
Well he can have the words right from my mouth
And with these words I can see
Clear through the clouds that covered me Just give it time then speak my name
Now we can hear ourselves again
I’m holding out
For the day
When all the coulds
Have blown away
I’m with you now
Can speak your name
Now we can hear
Ourselves again
He’s curled into the corner
But still the screen is flickering
With an endless stream of garbage to… curse the place
In a sea of random images
The self-destructing animal
Waiting for the waves to break
He’s standing on the threshold
Caught in fiery anger
And hurled into the furnace he’ll…curse the place
He’s torn in all directions
And still the screen is flickering
Waiting for the flames to break
Songtekstvertaling
De Divisie Bell
Het Binnenstebuiten Dragen
(Richard Wright / Anthony Moore)
>Van 's ochtends tot' s avonds bleef ik uit het zicht
Ik wist niet dat ik was geworden.
Niet meer dan levend zou ik het nauwelijks overleven.
In één woord... overlopen
Zal geen geluid horen
>Uit mijn mond
Ik heb te lang doorgebracht.
Van binnen naar buiten
Mijn huid is koud.
Op de menselijke aanraking
Dit bloedende hart is
Niet veel kloppen
Ik mompelde een gelofte van stilte en nu
Ik hoor niet eens als ik hardop denk.
Gedoofd door het licht zet ik de nacht aan
Draag zijn duisternis met een lege glimlach
Ik kruip terug naar het leven
M ' N Zenuwstelsel deugt niet.
Ik draag de binnenkant naar buiten.
Kijk nu naar hem.
Hij is bleker.
Maar hij draait wel bij.
Hij begint te stikken.
Het is zo lang geleden dat hij sprak.
Hij kan de woorden uit mijn mond krijgen.
En met deze woorden kan ik zien
Helder door de wolken die me bedekten geef het tijd en spreek mijn naam uit
Nu kunnen we onszelf weer horen.
Ik hou iets achter.
Voor de dag
Wanneer alle coulds
Zijn weggeblazen
Ik ben nu bij je.
Kan je naam zeggen
Nu kunnen we horen
Onszelf weer
Hij is in de hoek gekruld.
Maar toch flikkert het scherm.
Met een eindeloze stroom afval om de plaats te vervloeken.
In een zee van willekeurige beelden
Het zelfvernietigende dier.
Wachten tot de golven breken
Hij staat op de drempel.
Gevangen in vurige woede.
En in de oven geslingerd zal hij ... de plaats vervloeken
Hij is verscheurd in alle richtingen.
En toch flikkert het scherm.
Wachten tot de vlammen breken