Pierre Lapointe — La date, l'heure, le moment songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La date, l'heure, le moment" van Pierre Lapointe.
Songteksten
Elle avait déposé sur la table quelques objets
Une poupée de nacre un vieux disque et un couperet
Une lettre entourée d’un cœur tracé à la craie
Elle avait réussi à écrire son secret
Il y avait bien mille ans déjà qu’elle y pensait
A ce moment décoré de grâce et de paix
On sentait dans l’air qu’un orage se préparait
Quelle belle soirée pour pendre ses regrets
Elle avait choisit la date l’heure le moment
Pour trahir sa vie et venger ses 16 ans
Distraite par les bruits joyeux des bracelets
Qui martelaient les os fragiles de ses poignées
Enfin elle n’entendait plus ces voix qui lui disaient
Qu’elle devait les enterrer dans la forêt
Quelque part dans la cour un chimpanzé criait
Comme un nouveau né assoiffé d’amour et de lait
Laissant s’entremêler visions de faux et de vraie
Légère de se savoir solitaire désormais
Elle avait choisit la date l’heure le moment
Pour trahir sa vie et venger ses 16 ans
Il y a de ces mariages qu’on ne soupçonnerait jamais
De ces unions de sexe qui érigent des palais
Des forteresses de vent de milliers de galets
Comme autant de mensonges blanchis par le secret
Elle avait choisit cette date cette heure ce moment
Pour trahir son mari et tuer ses enfants
(Merci à Julianna Jewel Pietroniro pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Ze had wat voorwerpen op tafel gelegd.
Een parelmoerpop een oude schijf en een hakmes
Een brief omringd door een hart getekend met krijt
Ze had haar geheim kunnen schrijven.
Het was al duizend jaar geleden dat ze erover nadacht.
Op dit moment versierd met genade en vrede
We konden in de lucht voelen dat er een storm aan het voorbereiden was.
Wat een prachtige avond om zijn spijt op te hangen
Ze had de datum gekozen de tijd van het moment
Om zijn leven te verraden en zijn 16 jaar te wreken
Afgeleid door de vreugdevolle geluiden van armbanden
Die de broze botten van zijn handvatten hamerde.
Eindelijk kon ze die stemmen niet meer horen die haar vertelden
Dat ze ze in het bos moest begraven.
Ergens in de tuin schreeuwde een chimpansee.
Als een pasgeborene, dorstig naar liefde en melk.
Het toestaan van visioenen van valse en ware vervlechting
Light to be lonely now
Ze had de datum gekozen de tijd van het moment
Om zijn leven te verraden en zijn 16 jaar te wreken
Er zijn zulke huwelijken die we nooit zouden vermoeden.
Van die seksbonden die paleizen bouwen
Windforten van duizenden kiezels
Zoals zoveel leugens die door geheimzinnigheid worden verdoezeld.
Ze had deze datum deze keer gekozen.
Om haar man te verraden en haar kinderen te doden.
(Dank aan Julianna Jewel Pietroniro voor deze woorden)