Pierre Bachelet — L'orage songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'orage" van Pierre Bachelet.
Songteksten
Le vent peignait la mer en blanc
Les vagues dansaient en murmurant
Leur indéchiffrable message
Il y avait jusqu’au pieds des dunes
Comme un très long frisson d'écume
Qui venait caresser la plage
Tout était vrai
A l’Est les bâtiments blancs
Disparaissaient dans l’air brûlant
Comme s’ils dansaient dans les mirages
Et cela faisait bien vingt ans
Que la terre, les bêtes et les gens
Attendaient que viennent l’orage
Le temps passait avec une lenteur extrême
Ils étaient étendus tous deux
Dans un endroit de sable creux
A quelques mètres du rivage
Lui avait les paupières baisées
Comme pour mieux s’abandonner
Quand elle caressait son visage
Tout était vrai
Le monde c'était leur bonheur
Leur peau brûlée par la chaleur
L’amour qu’on fait sur une plage
Ils étaient tout à leur plaisir
De loin ils entendaient venir
Les premières gouttes de l’orage
Il la serra contre lui
Il leva le bras droit
Et un éclair les foudroya
Songtekstvertaling
De wind beschilderde de zee wit
De golven dansten mompelend
Hun ondoorgrondelijke boodschap
Er waren tot aan de voet van de duinen
Als een zeer lange rilling van schuim
Die kwam om het strand te strelen.
Alles was waar.
In het Oosten de witte gebouwen
Verdwenen in de brandende lucht
Alsof ze dansten in de luchtspiegelingen.
En het is twintig jaar geleden.
Dat de aarde, de dieren en de mensen
We wachten op de storm.
De tijd ging met extreme traagheid voorbij.
Ze werden allebei verlengd.
In een plaats van hol zand
Een paar meter van de kust
Hij had zijn oogleden geneukt.
Alsof ik beter op zou geven.
Toen ze haar gezicht streelde
Alles was waar.
De wereld was hun geluk
Hun huid verbrand door hitte
De liefde die we bedrijven op een strand
Ze waren allemaal naar hun zin
Van ver hoorden ze aankomen.
De eerste druppels van de storm
Hij duwde haar tegen hem aan.
Hij hief zijn rechterarm op.
Toen trof de bliksemslag hen.