Pierangelo Bertoli — Scoppiò un sorriso songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Scoppiò un sorriso" van Pierangelo Bertoli.
Songteksten
Raccolgo i nostri giorni tutti uguali
Le albe dall’odore di caffè
I nostri baci lucidi puntuali
Il gesto di dormire insieme a te
Il ritmo antico e nuovo dei giornali
La giacca abbandonata sul sofà
E sopra alle disgrazie nazionali
Tua madre che discute con papà
Scoppiò un sorriso e illuminò
I volti della solitudine
Un’alba nuova dichiarò
La guerra contro l’abitudine
La schiavitù feroce degli orari
La giacca arrotolata nei paltò
Il tram che si trascina sui binari
Un uomo che sonnecchia come può
Il chiasso che accompagna gli scolari
Comincia un turno dopo finirà
Il tram la sera luce dei fanali
Un giorno è morto dentro la città
Scoppiò un sorriso e illuminò
I volti della solitudine
Un’alba nuova dichiarò
La guerra contro l’abitudine
Le ferie nelle industrie balneari
Il cinema la pizza la TV
Gli uffici la piscina gli ospedali
Le date che ricordi solo tu
Il frigo i compleanni le cambiali
Un caro vecchio amico che tornò
E tra i litigi e i fatti più normali
Un figlio l’automobile e un comò
Scoppiò un sorriso e illuminò
I volti della solitudine
Un’alba nuova dichiarò
La guerra contro l’abitudine
Un passo che consuma i marciapiedi
Il nostro tempo passa e se ne va
E giorno dopo giorno tu ti chiedi
Se quello che volevi è questo qua
Scoppiò un sorriso e illuminò
I volti della solitudine
Un’alba nuova dichiarò
La guerra contro l’abitudine…
Songtekstvertaling
Ik verzamel onze dagen toch
De dageraad van de geur van koffie
Onze heldere kussen punctueel
Het gebaar om met je naar bed te gaan
Het oude en nieuwe ritme van de kranten
Het verlaten jasje op de bank
En boven nationale tegenslagen
Je moeder had ruzie met papa.
Een glimlach gebarsten en verlicht
De gezichten van eenzaamheid
Een nieuwe dageraad verklaarde
De oorlog tegen de gewoonte
De woeste bondage van schema ' s
De jas opgerold in de jassen
De tram die op het spoor loopt
Een man die verdrinkt als hij kan
Het lawaai dat schoolkinderen begeleidt
Begin een ronde nadat het zal eindigen
De tram in het avondlicht van de koplampen
Op een dag stierf hij in de stad.
Een glimlach gebarsten en verlicht
De gezichten van eenzaamheid
Een nieuwe dageraad verklaarde
De oorlog tegen de gewoonte
Vakanties in de badindustrie
De bioscoop de pizza de TV
De kantoren het zwembad de ziekenhuizen
De data die alleen jullie herinneren
De koelkast de verjaardagen de rekeningen
Een goede oude vriend die terugkwam.
En onder de meest normale ruzies en feiten
Een zoon de auto en een dressoir
Een glimlach gebarsten en verlicht
De gezichten van eenzaamheid
Een nieuwe dageraad verklaarde
De oorlog tegen de gewoonte
Een stap die de trottoirs verteert
Onze tijd gaat voorbij en vertrekt.
En dag na dag vraag je je af
Als wat je wilde is deze
Een glimlach gebarsten en verlicht
De gezichten van eenzaamheid
Een nieuwe dageraad verklaarde
De oorlog tegen de gewoonte…