Pierangelo Bertoli — Il centro del fiume songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il centro del fiume" van Pierangelo Bertoli.
Songteksten
Figure di carta che devono nuovi pensieri
E fragili miti creati dal mondo di ieri disperdono giovani forze sottratti al
domani
Lasciando distorte le menti e vuote le mani
Consumi la vita sprecando il tuo tempo prezioso
Raggeli la mente in un vano e assoluto riposo
Trascorri le ore studiando le pose già viste
Su schermi elettronici di false riviste
E tieni le orecchie tappate agli inviti del suono
E questa è una polvere grigia che cade sugli occhi dei figli dell’uomo
Deciso a sfuggire il tuo tempo che soffia e ribolle
Non abile a prendere il passo di un mondo che corre
Coraggio è soltanto una strana parola lontana
Tu cerchi rifugio in un pezzo di canapa indiana
Il sesso che prendi con facile e semplice gesto
Rimane ancora e di nuovo soltanto un pretesto
E ancora nascondi la testa alla luce del sole
Il sesso è scoperto però hai coperto l’amore
E tieni le orecchie tappate…
Fai parte di un gregge che vive ignorando il domani
E corri da un lato e dall’altro ad un cenno di cani
Il mito di un lupo mai visto ti ha fritto il cervello
E corri perfino se il branco ti porta al macello
E dormi nel centro del fiume che corre alla meta
E niente che possa turbare il tuo sonno di seta
Qualcuno ti grida di aprire i tuoi occhi nebbiosi
Ma tu preferisci annegare in giorni noiosi
Non senti che ti stanno chiamando con voce di tuono
E questa è una polvere grigia che cade sugli occhi dei figli dell’uomo
Songtekstvertaling
Papieren figuren die nieuwe gedachten te danken hebben
En fragiele mythen gecreëerd door de wereld van gisteren verspreiden jonge krachten gestolen van de
morgen
Verwrongen geest achterlaten en lege handen
Je verteert het leven door je kostbare tijd te verspillen.
Zet hun gedachten in een ijdele en absolute rust
Spend the hours study the poses already seen
Op elektronische schermen van valse tijdschriften
En hou je oren dicht voor de uitnodigingen.
En dit is een grijs stof dat valt op de ogen van de kinderen van de mens
Vastbesloten om te ontsnappen aan je tijd die blaast en kookt
Niet in staat om het tempo van een wereld die loopt
Moed is slechts een vreemd woord ver weg.
Je zoekt je toevlucht in een stukje Indische hennep
De seks die je neemt met een eenvoudig gebaar
Het blijft steeds weer een voorwendsel.
En toch verberg je je hoofd in het zonlicht
Seks is ontdekt maar je bedekte liefde
En hou je oren dicht.…
Je maakt deel uit van een kudde die morgen negeert.
En ren naar de ene kant en de andere naar een knikje honden
De mythe van een wolf heeft je hersenen nog nooit gefrituurd zien worden.
En rennen, zelfs als de kudde je naar de slachting brengt.
En slapen in het centrum van de rivier die loopt naar het doel
En niets om je zijden slaap te verstoren.
Iemand schreeuwt naar je om je mistige ogen te openen.
Maar je verdrinkt liever op saaie dagen.
Hoor je niet dat ze je roepen in een stem van donder
En dit is een grijs stof dat valt op de ogen van de kinderen van de mens