Pierangelo Bertoli — Cose songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cose" van Pierangelo Bertoli.
Songteksten
Corre verso il terminale il treno
Nella notte due stelle solitarie
Indicano rotte binarie
E i cavalli mordono il freno
Ho conosciuto il tempo delle viole
Da sul ciliegio i fiori
Sono caduti sui falsi amori
Di un’infanzia trascorsa al sole
Un vento caldo ha spazzato la valle
Nell’estate che una donna
Con più nomi di Madonna
Ha percorso poi volgendomi le spalle
Gli eventi preannunciati dai profeti
Reclinano la testa
E il giorno della festa
Rimane dentro agli occhi dei poeti
Ma ancora nella notte una candela
E ancora il navigante vuol partire
Perchè chi spera è l’ultimo a morire
E il sole già si sfuma nella vela
Gli eroi che nelle storie dei miei avi
Parlavano ad un cuore
Di un bimbo sognatore
Hanno affogato coi pirati le loro navi
Tutte le sfumature dei contorni
Hanno segnato il viso
E un morbido sorriso
È diventato il ghigno dei miei giorni
Ma ancora nella notte una candela
E ancora il navigante vuol partire
Perchè chi spera è l’ultimo a morire
E il sole già si sfuma nella vela
Songtekstvertaling
Ren naar de terminal de trein
In de nacht twee eenzame sterren
Binaire routes aangeven
En de paarden bijten in de rem
Ik kende de tijd van de violen.
Vanaf de kersenbloesem
Ze vielen op valse liefde.
Van een jeugd doorgebracht in de zon
Een warme wind door de vallei
In de zomer dat een vrouw
Met meer namen van Madonna
Toen keerde hij me de rug toe.
De gebeurtenissen voorspeld door de profeten
Hoofd achterover leunen
En de dag van de vakantie
Het blijft binnen in de ogen van dichters
Maar nog steeds in de nacht een kaars
En weer wil de Navigator weg.
Want degene die hoopt, is de laatste die sterft.
En de zon vervaagt al in het zeil
De helden die in de verhalen van mijn voorouders
Ze spraken met een hart
Van een dromer kind
Ze verdronken hun schepen met piraten.
Alle tinten van contouren
Ze hebben het gezicht gemarkeerd.
En een zachte glimlach
Het werd de grijns van mijn dagen.
Maar nog steeds in de nacht een kaars
En weer wil de Navigator weg.
Want degene die hoopt, is de laatste die sterft.
En de zon vervaagt al in het zeil