Philip Quast — I Was Here songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I Was Here" van Philip Quast.
Songteksten
I’ve gone without bread, I’ve slept in the mud
I’ve given my best while they’ve screamed for my blood
I’ve begged and I’ve bullied for any small chance to perform
At nights I’ve awakened, my guts in a knot
Remembering how much I gave up and for what
Some paints and some costumes — a pitiful tent in a storm
A handful of coins, a trunk always packed
No family, no home, just this madness to act
Still I have a theory about this disease we contract
That most men are equally crazy as actors in fact
Why does a boy carve his name on a tree?
Or the first-born inherit the throne?
What is a sculptor aspiring to be When he spends half his life carving stone?
Kings build their tombs for the ages
Poets and fools fill up their pages
What are we hoping for? What do we fear?
I say we yearn to leave something that lasts
To be known for what little we’ve done
Men tell their children the tales of their pasts
And each man gives his name to his son
Something in song or in story
Something in blood, something of glory
Something that won’t fade away in a year
Well, I will not flicker and die like an ember
Too many men flicker and die
I will leave something behind to remember
Somehow I must — don’t ask me why
I have no wealth, at least none I can claim
And no patience for carving in stone
All that I have are my skill and my name
And this chance to make both of them known
This is my key to the portal
How I can leave something immortal
Something that time cannot make disappear
Something to say: I was here!
Songtekstvertaling
Ik ben zonder brood gegaan, Ik heb in de modder geslapen
Ik heb mijn best gedaan terwijl ze om mijn bloed schreeuwden.
Ik heb gesmeekt om een kleine kans om op te treden.
'S nachts ben ik wakker geworden, mijn ingewanden in een knoop
Ik herinner me hoeveel ik opgaf en waarvoor.
Wat verf en wat kostuums - een zielige tent in een storm
Een handvol munten, een koffer altijd ingepakt
Geen familie, geen thuis, alleen deze waanzin om te handelen.
Toch heb ik een theorie over de ziekte die we krijgen.
Dat de meeste mannen net zo gek zijn als acteurs in feite
Waarom kerft een jongen zijn naam op een boom?
Of dat de eerstgeborene de troon erft?
Wat wil een beeldhouwer worden als hij de helft van z ' n leven stenen snijdt?
Koningen bouwen hun graven voor de eeuwen
Dichters en dwazen vullen hun pagina ' s
Waar hopen we op? Waar zijn we bang voor?
Ik zeg dat we verlangen naar iets dat blijvend is.
Om bekend te zijn voor wat we niet gedaan hebben.
Mannen vertellen hun kinderen verhalen over hun verleden.
En iedere man geeft zijn naam aan zijn zoon.
Iets in gezang of in verhaal
Iets in bloed, iets van glorie.
Iets dat binnen een jaar niet verdwijnt.
Nou, Ik zal niet flikkeren en sterven als een ember
Te veel mannen flikkeren en sterven.
Ik zal iets achterlaten om te onthouden.
Vraag me niet waarom.
Ik heb geen rijkdom, tenminste geen die ik kan claimen.
En geen geduld om in steen te snijden.
Alles wat ik heb is mijn vaardigheid en mijn naam.
En deze kans om ze beiden bekend te maken
Dit is mijn sleutel van het portaal.
Hoe kan ik iets onsterfelijks achterlaten?
Iets wat de tijd niet kan laten verdwijnen
Ik was hier.