Pharaoh — Graveyard of Empires songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Graveyard of Empires" van Pharaoh.
Songteksten
Waning strength feels always more eminent
To those it fails
The mighty, still falling, so muster their armies
And set the sails
In the burning twilight glow
Can’t you see your sun goes down for you?
Look with pity on people less powerful
See them cowered in fear
Say you’ve come to redeem them, but still they don’t know
Just why you’re here
In the empty starless black
Don’t you know your sun is never coming back
The graveyard of empires is calling you
Calling you, it’s calling you
It’s calling you to conquer
The graveyard of empires is calling you
But will you live to see it through?
Over mountains,
Over deserts and over the fields
Crossed the oceans
Crossed the heavens and still no one yields to you
Days and months and years turn to decades
What power you had left is rapidly fading
Alive in the tomb are you laid
«Save us! Save us!
The savage betrayed us!
Save us! Save us!
We’re too great to die,» you pray
For the red of the day
Topple mountains
Clear the deserts
Burn the fields
They still won’t bow to you
Grab your chest, and clutch at the gaping wound
Your bloody shame
Your body will rot with the others before you
It ends the same
At the blinding break of dawn
In the foreign sun you pass forever on The graveyard of empires is calling you
Calling you, it’s calling you
It’s calling you to conquer
The graveyard of empires is calling you
But no one lives to see it through
Songtekstvertaling
Afnemende kracht voelt altijd meer eminent
Voor hen die het niet doet
De machtigen zullen vallen, dus verzamel hun legers.
En hijs de zeilen.
In de brandende schemering
Zie je niet dat je zon onder gaat?
Kijk met medelijden naar mensen die minder machtig zijn.
Zie hen in angst.
Zeg dat je ze komt verlossen, maar ze weten het nog steeds niet.
Waarom ben je hier?
In het lege zwart zonder sterren
Weet je niet dat je zon nooit meer terugkomt?
Het kerkhof van rijken roept je.
Ik bel je, het roept je.
Het roept je om te veroveren.
Het kerkhof van rijken roept je.
Maar overleef je het?
Over bergen,
Over woestijnen en over de velden
De oceanen overgestoken
De hemel overgestoken en nog steeds geeft niemand zich over aan jou.
Dagen, maanden en jaren worden decennia.
De kracht die je nog had, vervaagt snel.
Levend in de tombe.
"Red ons! Red ons!
De Wilde heeft ons verraden.
Red ons! Red ons!
We zijn te groot om te sterven.
Voor het rood van de dag
Bergen omvallen
Maak de woestijnen vrij.
Verbrand de velden
Ze zullen nog steeds niet voor je buigen.
Pak je borst en grijp naar de gapende wond.
Je verdomde schande.
Je lichaam zal rotten met de anderen voor je.
Het eindigt hetzelfde.
Bij de dageraad.
In de vreemde zon passeer je voor altijd op het kerkhof van rijken roept je
Ik bel je, het roept je.
Het roept je om te veroveren.
Het kerkhof van rijken roept je.
Maar niemand overleeft het.