Peter, Paul And Mary — The Kid songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Kid" van Peter, Paul And Mary.
Songteksten
I’m the kid who ran away with the circus
Now I’m watering elephants
But I sometimes lie awake in the sawdust
Dreaming I’m in a suit of light
Late at night in the empty big top
I’m all alone on the high wire
Ladies and gentlemen, there is no net this time
He’s a real death defier
I’m the kid who always looked out the window
Failing the tests in geography
But I have seen things far beyond just this schoolyard
Distant shores of exotic lands
There’s the spires of the Turkish empire
Six months since we made landfall
Riding low with the spices of India
Through Gibraltar, we’re rich men all
I’m the kid who thought we’d someday be lovers
Always held out that time would tell
Time was talking, guess I just wasn’t listening
No surprise, if you know me well
As we’re walking down toward the train station
I hear a whispering rainfall
Across the boulevard, you slip your hand in mine
In the distance the trains last call
I’m the kid who has this habit of dreaming
That sometimes gets me in trouble too
But the truth is, I could no more stop dreaming
Than I could make them all come true
Songtekstvertaling
Ik ben de jongen die wegliep met het circus.
Nu geef ik olifanten water.
Maar soms lig ik wakker in het zaagsel.
Droom ik ben in een pak van licht
'S avonds laat in het lege grote topje
Ik ben helemaal alleen op de hoge draad
Dames en heren, er is geen net deze keer
Hij is een echte Death defier.
Ik ben de jongen die altijd uit het raam keek.
Slagen voor de geografische testen
Maar ik heb veel meer gezien dan alleen dit schoolplein.
Verre kusten van exotische landen
Daar zijn de torens van het Turkse Rijk.
Zes maanden geleden zijn we geland.
Laag rijden met de specerijen van India
Door Gibraltar zijn we rijk.
Ik ben het kind dat dacht dat we ooit geliefden zouden zijn.
Hield altijd vol dat de tijd zou vertellen
De tijd was aan het praten, Ik denk dat ik gewoon niet luisterde.
Geen verrassing, als je me goed kent.
Terwijl we naar het treinstation lopen
Ik hoor een fluisterende regenval.
Aan de overkant steek je je hand in de mijne
In de verte de treinen laatste oproep
Ik ben de jongen die de gewoonte heeft om te dromen.
Dat brengt me soms ook in de problemen.
Maar de waarheid is, ik kon niet meer stoppen met dromen
Dan kon ik ze allemaal laten uitkomen