Peter Hollens — Song of the Lonely Mountain songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Song of the Lonely Mountain" van Peter Hollens.

Songteksten

Far over the Misty Mountains rise
Leave us standing upon the height
What was before we see once more
Is our kingdom a distant light
Fiery Mountain beneath a moon
The words aren’t spoken, we’ll be there soon
For home a song that echoes on And all who find us will know the tune
Some folk we never forget
Some kind we never forgive
Haven’t seen the back of us yet
We’ll fight as long as we live
All eyes on the hidden door
To the Lonely Mountain bourne
We’ll ride in the gathering storm
Until we get our long forgotten gold
We lay under the Misty Mountains cold
In slumbers deep, and dreams of gold
We must awake, our lives to make
And in the darkness a torch we hold
From long ago when lanterns burned
Until this day our hearts have yearned
A fate unknown, the Arkenstone
What was stolen must be returned
We must away ere break of day
To find our song for heart and soul
Some folk we never forget
Some kind we never forgive
Haven’t seen the end of it yet
We’ll fight as long as we live
All eyes on the hidden door
To the Lonely Mountain bourne
We’ll ride in the gathering storm
Till we get our long forgotten gold
Far away the Misty Mountains cold.

Songtekstvertaling

Ver over de mistige bergen verrijzen
Laat ons op de hoogte staan
Wat was voordat we weer zien
Is ons koninkrijk een ver licht
Vurige berg onder een maan
De woorden worden niet gesproken, we zullen er snel zijn.
Voor thuis een lied dat weerkaatst en iedereen die ons vindt zal de melodie kennen
Sommige mensen vergeten we nooit
Een soort die we nooit vergeven.
Ik heb de rug van ons nog niet gezien.
We vechten zolang we leven.
Alle ogen op de verborgen deur
Naar de Eenzame Berg bourne
We rijden in de verzamelstorm
Tot we ons lang vergeten goud hebben.
We lagen onder de mistige bergen koud
In slaap diep, en dromen van goud
We moeten wakker worden, ons leven om te maken
En in de duisternis houden we een toorts
Van lang geleden toen lantaarns verbrandden.
Tot op deze dag hebben onze harten gesmeekt
Een onbekend lot, de Arkensteen
Wat gestolen is, moet teruggegeven worden.
We moeten weg voor de dag breekt.
Om ons lied te vinden voor hart en ziel
Sommige mensen vergeten we nooit
Een soort die we nooit vergeven.
Ik heb het einde nog niet gezien.
We vechten zolang we leven.
Alle ogen op de verborgen deur
Naar de Eenzame Berg bourne
We rijden in de verzamelstorm
Tot we ons lang vergeten goud hebben
Ver weg zijn de Misty Bergen koud.