Peter Hammill — Dropping The Torch songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dropping The Torch" van Peter Hammill.
Songteksten
We play games and every move
Is noted down as a subsequent cause
And effectively chains our freedom and will to live:
We settle in to simple survival,
Hanging on our pleasures grimly…
We must never let them go…
Our prison walls are slowly built,
Stone by stone and day by day
No provision for escape,
Entombed alive in safety
And decay.
Time sets around us in killing frames,
Black border round our names.
Our fingers lose their grip
And the torch slips.
The enemy for everyone
Is everyone, inside —
I feel the hand of security
Creep on me with ice-cold fingers
And crush my flower of freedom;
I’ve lost the course of my adventure,
All things I’m meant to do are lost.
There is only one flame each
To keep alive in the wind.
But finally we snuff them out
All by ourselves.
We set traps and, in the end,
Fall into our own snares
And have nowhere to go.
Time ever moves more slowly:
Life gets more lonely
And less real.
Songtekstvertaling
We spelen spelletjes en elke beweging
Wordt genoteerd als een volgende oorzaak
En ketent effectief onze vrijheid en wil om te leven:
We vestigen ons op simpele overleving.,
Hangen aan onze geneugten grimly…
We mogen ze nooit laten gaan.…
Onze gevangenismuren zijn langzaam gebouwd,
Steen voor steen en dag voor dag
Geen voorzieningen voor ontsnapping,
Levend levend begraven in veiligheid
En verval.
De tijd gaat om ons heen in moordframes.,
Zwarte grens rond onze Namen.
Onze vingers verliezen hun grip.
En de fakkel glijdt weg.
De vijand voor iedereen
Is iedereen binnen? —
Ik voel de hand van de veiligheid
Kruip op me met ijskoude vingers
En verpletter mijn bloem van de Vrijheid;
Ik heb de loop van mijn avontuur verloren.,
Alles wat ik moet doen, is verloren.
Er is maar één vlam per persoon.
Om in leven te blijven in de wind.
Maar uiteindelijk doden we ze.
Helemaal alleen.
We zetten vallen en, uiteindelijk,
Val in onze eigen valstrikken
En je kunt nergens heen.
De tijd gaat steeds langzamer:
Het leven wordt eenzaam.
En minder echt.