Pete Seeger — Walking Down Death Row songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Walking Down Death Row" van Pete Seeger.

Songteksten

Walking down death row
I sang for three men destined for the chair
Walking down death row
I sang of lives and loves in other years
Walking down death row
I sang of hopes that used to be Through the bars into each separate cell
Yes, I sang to one and two and three
«If you’d only only stuck together, you’d not be here
If you could’ve loved each other’s lives, you’d not be sitting here
And if only this you could believe
You still might, you might still be reprieved»
Walking down death row
I turned the corner and found to my surprise
There were women there as well
And babies in their arms before my eyes
Walking down death row
I tried again to sing of hopes, used to be But the thought of that contraption down the hall
Waiting for whole families, one dozen, two, or three
If you’d only stuck together, you’d not be here
If you could’ve loved another’s child as well, you’d not have to stay here
And if only this you could believe
You still might, you might still be reprieved
Walking down death row
I concentrated singing to the young
I sang of hopes that flickered still
I tried to mouth their many separate tongues
Walking down death row
I sang again of life and love that still could be Singin' down death row
To each separate human cell, one billion, two, or three
If we’d only stick together, we’d not be here
If we could love another’s child, if you could love another’s life
Like your own, you’d not be here, and if only this you could believe
You still might, you might still be reprieved

Songtekstvertaling

Door de dodencel lopen
Ik zong voor drie mannen bestemd voor de stoel.
Door de dodencel lopen
Ik zong over levens en liefde in andere jaren
Door de dodencel lopen
Ik zong van de hoop die vroeger door de tralies in elke cel zat.
Ja, ik zong voor één en twee en drie.
"Als je alleen maar bij elkaar was gebleven, zou je hier niet zijn
Als jullie van elkaar hadden kunnen houden, zaten jullie hier niet.
En kon je dit maar geloven.
Misschien krijg je nog uitstel.»
Door de dodencel lopen
Ik draaide de hoek om en vond tot mijn verbazing
Er waren ook vrouwen.
En baby ' s in hun armen voor mijn ogen
Door de dodencel lopen
Ik probeerde opnieuw te zingen van hoop, was vroeger maar de gedachte aan dat ding verderop in de gang
Wachten op hele families, een dozijn, twee, of drie
Als je bij elkaar was gebleven, was je hier niet geweest.
Als je ook van andermans kind had kunnen houden, had je hier niet hoeven blijven.
En kon je dit maar geloven.
Misschien krijg je nog uitstel.
Door de dodencel lopen
Ik concentreerde me met zingen voor de jongeren.
Ik zong van de hoop dat flikkerde nog
Ik probeerde hun verschillende tongen te spreken.
Door de dodencel lopen
Ik zong weer van het leven en de liefde die nog in de dodencel kon zingen
Naar elke afzonderlijke menselijke cel, één miljard, twee of drie.
Als we bij elkaar zouden blijven, zouden we hier niet zijn.
Als we van een ander kind konden houden, als je van een ander kon houden.
Net als je eigen, zou je hier niet zijn, en als je dit alleen maar kon geloven
Misschien krijg je nog uitstel.