Pete Seeger — My Name Is Liza Kalvelage songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "My Name Is Liza Kalvelage" van Pete Seeger.

Songteksten

My name is Lisa Kalvelage, I was born in Nuremberg
And when the trials were held there nineteen years ago
It seemed to me ridiculous to hold a nation all to blame
For the horrors that the world did undergo
A short while later when I applied to be a G.I. bride
An American consular official questioned me He refused my exit permit, said my answers did not show
I’d learned my lesson about responsibility
Thus suddenly, I was forced to start thinking on this theme
And when later I was permitted to emigrate
I must have been asked a hundred times
Where I was and what I did
In those years when Hitler ruled our state
I said I was a child or at most a teenager
But that only extended the questioning
They’d ask where were my parents, my father, my mother
And to this I could answer not a thing
The seed planted there at Nuremberg in 1947
Started to sprout and to grow
Gradually, I understood what that verdict meant to me When there are crimes that I can see and I can know
And now I also know what it is to be charged with mass guilt
Once in a lifetime is enough for me No, I could not take it for a second time
And that is why I am here today
The events of May 25th, the day of our protest
Put a small balance weight on the other side
Hopefully, someday my contribution to peace
Will help just a bit to turn the tide
And perhaps I can tell my children six
And later on their own children
That at least in the future they need not be silent
When they are asked, «Where was your mother, when?»

Songtekstvertaling

Mijn naam is Lisa Kalvelage, ik ben geboren in Neurenberg
En toen de processen daar 19 jaar geleden werden gehouden
Het leek me belachelijk om een natie de schuld te geven.
Voor de verschrikkingen die de wereld heeft ondergaan
Een tijdje later, toen ik solliciteerde om een G. I. bruid te worden.
Een Amerikaanse consulaire ambtenaar ondervroeg me. hij weigerde mijn uitreisvergunning.
Ik had mijn les geleerd over verantwoordelijkheid.
Dus plotseling, werd ik gedwongen om te beginnen denken over dit thema
En toen ik later mocht emigreren
Ik moet wel honderd keer gevraagd zijn.
Waar ik was en wat ik deed
In die jaren dat Hitler onze staat regeerde.
Ik zei dat ik een kind was of hoogstens een tiener.
Maar dat heeft alleen de ondervraging uitgebreid.
Ze vroegen waar mijn ouders, Mijn vader, mijn moeder waren.
En hier kon ik geen antwoord op geven.
Het zaad geplant in Neurenberg in 1947
Begon te groeien en te groeien
Geleidelijk aan begreep ik wat dat vonnis voor me betekende als er misdaden zijn die ik kan zien en ik kan weten
En nu Weet ik ook wat het is om beschuldigd te worden van massa schuld.
Een keer in mijn leven is genoeg voor mij nee, ik kon het niet voor een tweede keer
En daarom ben ik hier vandaag.
De gebeurtenissen van 25 mei, de dag van ons protest
Zet een klein balansgewicht aan de andere kant
Hopelijk, op een dag mijn bijdrage aan de vrede
Zal een beetje helpen om het tij te keren
En misschien kan ik mijn kinderen vertellen zes
En later op hun eigen kinderen
Dat ze in ieder geval in de toekomst niet hoeven te zwijgen.
Toen men tot hen zeide:Waar was uw moeder?»