Persephone — Nightingales Lament songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nightingales Lament" van Persephone.
Songteksten
Long, long time ago, I knew a kingdom
Where everything was made of glass
The palace, their dreams, their hearts
But the most amazing thing was a nightingale
Small and unimposing
She lived down by the river
Her voice was beguiling
The king heard of her wonderful voice
And invited the nightingale to sing in the palace
She sang, the king was moved to tears
So he wanted her to stay and built a splendid cage for her
The cage was made of glass
The little bird sang and sang
But humans couldn’t get enough
Her voice got weaker with each day
Sad were her songs
They reminded her of freedom
And the wind she felt through her wings
In her dreams she was down by the river
In her dreams she was free
Her songs, laments of a better life
In time humans grew weary of her
She was forsaken
A relic of past times, awaiting the last breath
When dreams were made of glass
One day a child was standing in front of the cage
And touched her gently
The girl was pale and never before spoke a word
The girl opened the cage
But the nightingale was to weak to move her wings
The child gentle took the bird and brought her to the river
For one last time the nightingale saw the sun again
Then she closed her eyes
But when she died, a part became one with this child
The girl broke her silence
And sang beautiful songs
It seemed that the nightingale was singing through the child
From then on the child also knew of pain and sorrow
And sometimes her small heart
Which was made of glass
Was aching
Years later the girl became a woman
She fell in love and sang of joy and happiness
But one day their love ended and her heart
Which was made of glass
Broke
Songtekstvertaling
Lang, lang geleden, kende ik een Koninkrijk.
Waar alles van glas was gemaakt
Het paleis, hun dromen, hun harten
Maar het meest verbazingwekkende was een nightingale.
Klein en niet bedrukt
Ze woonde bij de rivier.
Haar stem was verleidelijk.
De koning hoorde van haar prachtige stem.
En nodigde de nightingale uit om te zingen in het paleis
Ze zong, de koning was ontroerd.
Hij wilde dat ze bleef en een mooie kooi voor haar bouwde.
De kooi was van glas.
Het vogeltje zong en zong
Maar mensen konden er niet genoeg van krijgen.
Haar stem werd elke dag zwakker.
Verdrietig waren haar liedjes
Ze herinnerden haar aan de Vrijheid.
En de wind die ze voelde door haar vleugels
In haar dromen was ze bij de rivier
In haar dromen was ze vrij
Haar liedjes, klaagzang van een beter leven
Na verloop van tijd werden de mensen haar beu.
Ze was verlaten.
Een relikwie uit het verleden, wachtend op de laatste adem
Toen dromen van glas waren
Op een dag stond er een kind voor de kooi.
En haar zachtjes aanraakte
Het meisje was bleek en sprak nog nooit een woord
Het meisje opende de kooi
Maar de nightingale was te zwak om haar vleugels te bewegen.
Het kind nam de vogel en bracht haar naar de rivier.
Voor de laatste keer zag de nightingale de zon weer.
Toen sloot ze haar ogen.
Maar toen ze stierf, werd een deel één met dit kind.
Het meisje brak haar stilte.
En zong prachtige liedjes
Het leek erop dat de nightingale door het kind zong.
Vanaf dat moment wist het kind ook van pijn en verdriet.
En soms haar kleine hart
Gemaakt van glas.
Deed pijn
Jaren later werd het meisje een vrouw
Ze werd verliefd en zong van vreugde en geluk.
Maar op een dag eindigde hun liefde en haar hart
Gemaakt van glas.
Blut