Persephone — Facing The Ruins songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Facing The Ruins" van Persephone.
Songteksten
I can’t remember how I became
The one I am or who to blame
Can’t recall the visions of my past
It all stays the same, I have no rest
Living a life that’s so intense
Does not give my memories a chance
Only when we’re together it feels so safe
Peaceful and silent, quiet as a grave
Only on these tombstones of my past
Is where my inner voices find their rest
Can’t silence them on moments that I want
For final rest I think we have to bond
My thoughts are ascending from the land
They find their rest, no reason to descend
Looking down on ruins I once left behind
Still left untouched for me yet to find
Going on, approaching open sea
Shimmering of sundown is coming towards me
When my body hits the ground
Feel the pain, I’ve returned and look around
The silence I find myself now in
Leads me to the ruins, my own place of sin
Only on these ruins of my past
Is where the voices found their rest
I can remember how I became
The one I am, but it stays the same
I can recall the visions of my past —
In that place… we all find our rest
Songtekstvertaling
Ik weet niet meer hoe Ik geworden ben.
Degene die ik ben of wie ik de schuld kan geven.
Ik kan me de visioenen van mijn verleden niet herinneren.
Het blijft allemaal hetzelfde, Ik heb geen rust.
Een leven leiden dat zo intens is
Geeft mijn herinneringen geen kans
Alleen als we samen zijn voelt het zo veilig.
Vredig en stil, rustig als een graf
Alleen op deze grafstenen van mijn verleden
Is waar mijn innerlijke stemmen hun rust vinden
Ik kan ze niet het zwijgen opleggen op momenten die Ik wil.
Voor de laatste rust denk ik dat we een band moeten hebben.
Mijn gedachten stijgen op vanuit het land.
Ze vinden hun rust, geen reden om af te dalen.
Neerkijkend op ruïnes die ik ooit achterliet
Nog steeds onaangeroerd voor mij nog te vinden
We naderen de open zee.
Het glinsterend van zonsondergang komt naar me toe.
Als mijn lichaam de grond raakt
Voel de pijn, Ik ben teruggekeerd en kijk rond
De stilte waar ik me nu in bevind
Leidt me naar de ruïnes, mijn eigen plaats van zonde
Alleen op deze ruïnes van mijn verleden
Is waar de stemmen hun rust vonden
Ik weet nog hoe ik werd.
Degene die ik ben, maar het blijft hetzelfde.
Ik kan me de visioenen van mijn verleden herinneren. —
Daar vinden we allemaal onze rust.