Periphery — Passenger songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Passenger" van Periphery.
Songteksten
As we grow with rusty nails in the coffin among potential of diamonds and
pearls.
This sea of blood fills the crevice between our lifeless body and the whispers
for which we reach.
Behold as the water floods the red.
Time commands of us to meet again in silence.
Awakening to a higher light.
If we sever the distance between one another, and cross out the fear we learn,
all are one and nothing is keeping the love in our souls from bursting
infinitely.
Now what have we become?
An entity of survival.
Rotting flesh of the fallen stains our ego.
Now the moment is at hand to rise above what was once so prevalent.
Folding time within the mortal boundaries lived upon.
Moving onward. We will never fade.
Fall into another dead end. Will it end the same?
Lines are drawn for the rest of the story.
If we sever the distance between one another, and cross out the fear we learn,
all are one and nothing is keeping the love in our souls from bursting
infinitely.
This life is one that we must live.
The peace once embraced from so long ago sleeps deep within our mind.
Stay forever or be erased from the harmonic physical state of being existing in this dimension.
Lies are covered, but only for the moment.
The blood of the weak will carve the way for the innocent.
The blood of the weak will carve the way for the innocent.
Songtekstvertaling
Als we groeien met roestige nagels in de kist tussen de potentie van diamanten en
parel.
Deze zee van bloed vult de spleet tussen ons levenloze lichaam en het gefluister
waar we naar reiken.
Aanschouw als het water de rode overstroomt.
De tijd beveelt ons om elkaar weer in stilte te ontmoeten.
Ontwaken naar een hoger licht.
Als we de afstand tussen elkaar verbreken, en de angst wegstrepen die we leren,
alles is één en niets houdt de liefde in onze zielen tegen.
oneindig.
Wat zijn we geworden?
Een entiteit van overleven.
Rottend vlees van de gevallen vlekken ons ego.
Nu is het moment aangebroken om boven wat ooit zo overheersend was uit te stijgen.
De tijd binnen de grenzen van de stervelingen leefde voort.
We gaan verder. We zullen nooit vervagen.
Val in een ander doodlopend spoor. Zal het hetzelfde eindigen?
Er worden lijnen getrokken voor de rest van het verhaal.
Als we de afstand tussen elkaar verbreken, en de angst wegstrepen die we leren,
alles is één en niets houdt de liefde in onze zielen tegen.
oneindig.
Dit leven is een leven dat we moeten leven.
De vrede van zo lang geleden is ooit diep in onze geest.
Blijf voor altijd of word gewist uit de harmonische fysieke staat van bestaan in deze dimensie.
Leugens zijn bedekt, maar alleen voor het moment.
Het bloed van de zwakken zal de weg banen voor de onschuldigen.
Het bloed van de zwakken zal de weg banen voor de onschuldigen.