Perez Lo Porto — 19 dias y 500 noches songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "19 dias y 500 noches" van Perez Lo Porto.
Songteksten
Lo nuestro duró
Lo que duran dos peces de hielo
En un güisqui on the rocks
En vez de fingir
O, estrellarme una copa de celos
Le dio por reír
De pronto me vi
Como un perro de nadie
Ladrando, a las puertas del cielo
Me dejó un neceser con agravios
La miel en los labios
Y escarcha en el pelo
Tenían razón
Mis amantes
En eso de que, antes
El malo era yo
Con una excepción:
Esta vez
Yo quería quererla querer
Y ella no
Así que se fue
Me dejó el corazón
En los huesos
Y yo de rodillas
Desde el taxi
Y, haciendo un exceso
Me tiró dos besos…
Uno por mejilla
Y regresé
A la maldición
Del cajón sin su ropa
A la perdición
De los bares de copas
A las cenicientas
De saldo y esquina
Y, por esas ventas
Del fino Laina
Pagando las cuentas
De gente sin alma
Que pierde la calma
Con la cocaína
Volviéndome loco
Derrochando
La bolsa y la vida
La fuí, poco a poco
Dando por perdida
Y eso que yo
Para no agobiar con
Flores a María
Para no asediarla
Con mi antología
De sábanas frías
Y alcobas vacías
Para no comprarla
Con bisutería
Ni ser el fantoche
Que va, en romería
Con la cofradía
Del Santo Reproche
Tanto la quería
Que, tardé, en aprender
A olvidarla, diecinueve días
Y quinientas noches
Dijo hola y adiós
Y, el portazo, sonó
Como un signo de interrogación
Sospecho que, así
Se vengaba, a través del olvido
Cupido de mi
No pido perdón
¿para qué? si me va a perdonar
Porque ya no le importa…
Siempre tuvo la frente muy alta
La lengua muy larga
Y la falda muy corta
Me abandonó
Como se abandonan
Los zapatos viejos
Destrozó el cristal
De mis gafas de lejos
Sacó del espejo
Su vivo retrato
Y, fui, tan torero
Por los callejones
Del juego y el vino
Que, ayer, el portero
Me echó del casino
De Torrelodones
Qué pena tan grande
Negaría el Santo Sacramento
En el mismo momento
Que ella me lo mande
Y eso que yo
Para no agobiar con
Flores a María
Para no asediarla
Con mi antología
De sábanas frías
Y alcobas vacías
Para no comprarla
Con bisutería
Ni ser el fantoche
Que va, en romería
Con la cofradía
Del Santo Reproche
Tanto la quería
Que, tardé, en aprender
A olvidarla, diecinueve días
Y quinientas noches
Y regresé…
Songtekstvertaling
We hielden het vol.
Wat de laatste twee IJsvissen
En un güisqui on the rocks
In plaats van te doen alsof.
Of, een glas jaloezie vernielen
Hij lachte.
Plotseling zag ik
Als een niemands hond
Blaffen, aan de poorten van de hemel
Hij liet een aktetas achter met klachten.
Honing op de lippen
En vorst op het haar
Ze hadden gelijk.
Mijn geliefden
In dat, Voor
Ik was de slechterik.
Met één uitzondering:
Deze keer
Ik wilde van haar houden.
En dat doet ze niet.
Dus ging hij weg.
Het verliet mijn hart
Op de botten
En ik zit op mijn knieën
Vanuit de taxi
En, het maken van een overmaat
Ze gooide twee kusjes naar me.…
Eén per Wang.
En ik kwam terug
Op de vloek
Uit de la zonder kleren.
Naar de ondergang
Uit de glazen staven
Op Assepoester.
Balans en hoek
En, voor die verkoop
Del fino Laina
De rekeningen betalen
Van zielloze mensen
Hij verliest zijn geduld.
Met cocaïne
Ik word er gek van.
Verkwisten
De beurs en het leven
Ik was, beetje bij beetje
Voor lief nemen
En dat ik
Om niet te belasten met
Bloemen voor Mary
Om haar niet te belegeren.
Met mijn bloemlezing
Van koude platen
En lege alcoven
Niet om het te kopen.
Met verkleedjuwelen
En de marionet ook niet.
Dat gaat, op pelgrimstocht
Met de Broederschap
Van De Heilige Verwijten
Ik hield zoveel van haar.
Wat, het kostte me, om te leren
Om haar te vergeten, negentien dagen
En vijfhonderd nachten.
Hij zei hallo en vaarwel.
En de deur ging
Als vraagteken
Ik vermoed dat ...
Hij nam wraak, door vergetelheid.
Cupido van mijn
Ik vraag niet om vergiffenis.
waarvoor? vergeef me.
Omdat het hem niet meer kan schelen.…
Hij had altijd een zeer hoog voorhoofd.
Zeer lange tong
En de zeer korte rok
Hij heeft me verlaten.
Hoe te verlaten
De oude schoenen
Sloeg het glas kapot.
Van ver van mijn bril
Uit de spiegel getrokken
Zijn levendige portret
En, dat was ik, zo stierenvechter
Door de steegjes
Wild en wijn
Dat, gisteren, de portier
Hij schopte me uit het casino.
Van Torrelodonen
Wat jammer.
Ik zou het Heilig Sacrament ontkennen.
Tegelijkertijd
Laat haar het naar mij sturen.
En dat ik
Om niet te belasten met
Bloemen voor Mary
Om haar niet te belegeren.
Met mijn bloemlezing
Van koude platen
En lege alcoven
Niet om het te kopen.
Met verkleedjuwelen
En de marionet ook niet.
Dat gaat, op pelgrimstocht
Met de Broederschap
Van De Heilige Verwijten
Ik hield zoveel van haar.
Wat, het kostte me, om te leren
Om haar te vergeten, negentien dagen
En vijfhonderd nachten.
En ik kwam terug…