Peppino di Capri — Il Musicista songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il Musicista" van Peppino di Capri.
Songteksten
Guardava gli uccelli volare lontano
E anch’egli volava sugli ali di un piano
Se il vento di ottobre le foglie ingialliva
Con voce tremante l’autunno cantava
Cantava la triste espressione di un viso
Cantava la grazia di un dolce sorriso
Un dolce sorriso che non conosceva
Perché mai nessuno sapeva chi era
Viveva in un buco: due stanze e cucina
Un unico pasto fra sera e mattina
Ma quando suonava il suo piano scordato
Credeva di essere ricco sfondato
Suonava ed allora quei muri ingialliti
Sembravan distese di prati infiniti
E nella sua stanza l’azzurro del cielo
Chiudeva le note in un magico volo
Scrisse stupende canzoni d’amore
Suonate da un piano, cantate da un cuore
Che non conosceva il sapore di un bacio
Che non conosceva cos’era l’amore
Diceva «ti amo» a una donna divina
Che tutte le notti sentiva vicina (ma)
Ma quando al mattino lui si risvegliava
Stringendosi al petto un cuscino, piangeva
E venne l’inverno, e moriron le viole
E nella sua stanza non c’era più sole
La morte col freddo alle porte bussava
E allora più forte, più forte suonava
E il piano si univa al fischio del vento
Ma la sua canzone finì in un lamento
E il peso del corpo sui tasti ingialliti
Fu l’ultimo accordo di sogni finiti
(Grazie a Max per questo testo)
Songtekstvertaling
Hij zag de vogels wegvliegen.
En hij vloog ook op de vleugels van een vliegtuig.
Als de Oktober wind de bladeren geel worden
Met een trillende stem zong autumn
Hij zong de trieste uitdrukking van een gezicht
Ze zong de gratie van een lieve glimlach
Een lieve glimlach die ze niet kende
Omdat niemand ooit wist wie hij was.
Hij woonde in een gat: twee kamers en keuken
Eén maaltijd tussen 's avonds en' s ochtends
Maar toen hij zijn vergeten piano speelde
Hij dacht dat hij rijk was.
Het klonk en toen die gele muren
Ze leken wel uitgestrekte weiden.
En in zijn kamer het blauw van de hemel
Hij sloot de notities in een magische vlucht.
Hij schreef prachtige liefdesliedjes
Speel van een piano, zing van een hart
Die de smaak van een kus niet kende
Die niet wist wat liefde was
Hij zei altijd "Ik hou van je" tegen een goddelijke vrouw.
Dat elke nacht voelde dicht (maar)
Maar toen hij ' s morgens wakker werd
Hij hield een kussen tegen zijn borst, hij huilde
En de winter kwam, en de viooltjes stierven
En in zijn kamer was er geen zon meer.
Dood met de kou aan de deuren geklopt
En hoe harder, hoe harder het klonk.
En het plan sloot zich aan bij de fluit van de wind
Maar zijn lied eindigde in een klaagzang
En het gewicht van het lichaam op de gele toetsen
Het was het laatste deel van voltooide dromen.
(Dank aan Max voor deze tekst)