Pedro Guerra — Maquila songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Maquila" van Pedro Guerra.
Songteksten
Una mujer sentada
Agazapada y sola
Contra la fría noche
Que tiene un pie en la aurora
Lleva un pañuelo negro
Silencio en la mirada
Cuando se sube al coche
Se queda adormilada
Trabajará diez horas
Y ganará tres euros
Quinientos transistores
Ensamblarán sus dedos
Un ruido de engranaje
Se escucha en la maquila
Seiscientas manos tejen
Al despuntar el día
Y cada vez, el miedo
La oscuridad las nombra
Algunas nunca vuelven
Y todas mueren solas
Una mujer sentada
Junto a la mesa, sola
Escucha conmovida
El hilo de la historia:
Príncipes y princesas
De la radionovela
Nacidos en el barro;
Hoy brillan como estrellas
Mira la radio y piensa
Que se gastó el ahorro:
Meses, semanas, días…
Guardando poco a poco
Mira la radio y piensa
En cuántas, como ésa
Se escapan de sus dedos
Cada mañana… piensa
Y cada vez el miedo
La oscuridad las nombra
Algunas nunca vuelven
Y todas mueren solas
Songtekstvertaling
Vrouwenzitting
Gehurkt en alleen
Tegen de koude nacht
Die een voet in de ochtend heeft
Hij draagt een zwarte zakdoek.
Stilte in de ogen
Als je in de auto stapt
Ze valt in slaap.
Hij werkt tien uur.
En je wint drie Euro.
500 transistors
Ze zullen hun vingers verbinden
A Tandwielgeluid
Het is gehoord in de maquila.
600 handen weven
Als de dag aanbreekt
En elke keer, angst
Het duister noemt ze.
Sommige komen nooit meer terug.
En ze sterven allemaal alleen.
Vrouwenzitting
Bij de tafel, alleen
Hoor aangeraakt
De draad van de geschiedenis:
Prinsen en prinsessen
Van de radionovela
Geboren in de modder;
Vandaag schijnen ze als sterren
Kijk naar de radio en denk
Dat de besparingen werden besteed:
Maanden, weken, dagen…
Langzaam kijken
Kijk naar de radio en denk
In hoeveel, zoals dat
Ze glippen uit hun vingers.
Elke ochtend... denken
En elke keer angst
Het duister noemt ze.
Sommige komen nooit meer terug.
En ze sterven allemaal alleen.