Pedro Guerra — Huellas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Huellas" van Pedro Guerra.
Songteksten
Cuantas cosas dejan huella
cuantas cosas se recuerdan
cuantas brillan en el tiempo aunque no estés
Cuantos rastros, cuantas cosas
cuanto al fin es lo que importa
que momento en la vejez te abrigara
Un parto, una sonrisa, una ilusión, aquel abrazo, una canción, la lluvia
dibujada en el cristal
Un beso, una caricia, la emoción de aquel encuentro, una razón, la tarde que
desgasta la ciudad
Cuantas cosas dejan huella
cuantas cosas se recuerdan
cuantas brillan en el tiempo aunque no estés
Hablas arroja un cuandro de Van Ghog, aquella extraña palidez, una ciudad
torcida, un resplandor, un niño que dormita en un rincón toda esa torpe dejadez,
la prisa incontrolada del reloj
Cuantos rastros, cuantas cosas
cuanto al fin es lo que importa
que momento en la vejez te abrigara
La luna y esa dulce sensación de amarlo todo de una vez, las brasas que aún
incendian la pasión
La calle, la cornisa y el balcón, el mapa mudos de tu piel, el fruto merecido
del amor
Cuantas cosas dejan huella
cuantas cosas se recuerdan
cuantas brillan en el tiempo aunque no estés
Cuantos rastros, cuantas cosas
cuanto al fin es lo que importa
que momento en la vejez te abrigara (x2)
(Gracias a Cecilia por esta letra)
Songtekstvertaling
Hoeveel dingen laten een teken achter
hoeveel dingen worden herinnerd
hoeveel schitteren er in de tijd, zelfs als je dat niet bent
Hoeveel sporen, hoeveel dingen
wat betreft het einde is wat telt
wat een moment op ouderdom zal je beschermen
Een geboorte, een glimlach, een illusie, die knuffel, een lied, de regen
getrokken op het glas
Een kus, een streling, de emotie van die ontmoeting, een reden, de avond dat
verslijt de stad
Hoeveel dingen laten een teken achter
hoeveel dingen worden herinnerd
hoeveel schitteren er in de tijd, zelfs als je dat niet bent
Je praat met een cuandro Van Ghog, die vreemde pallor, een stad
krom, een gloed, een kind dat in een hoek slaapt al die onhandige luiheid,
de ongecontroleerde stormloop van de klok
Hoeveel sporen, hoeveel dingen
wat betreft het einde is wat telt
wat een moment op ouderdom zal je beschermen
De maan en dat zoete gevoel van liefde voor alles in een keer, de vlammen die nog steeds
brandende passie
De straat, de hoek en het balkon, de doofstomme kaart van je huid, het fruit verdiende
van de liefde
Hoeveel dingen laten een teken achter
hoeveel dingen worden herinnerd
hoeveel schitteren er in de tijd, zelfs als je dat niet bent
Hoeveel sporen, hoeveel dingen
wat betreft het einde is wat telt
dat moment van ouderdom zal je beschermen (x2)
(Dank aan Cecilia voor deze brief)