Павел Кашин — Унесённые ветром songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Унесённые ветром" van Павел Кашин.
Songteksten
То было чёрной зимой — мы думали, мы умираем,
Мы думали, тридцать седьмой год нам покажется раем.
Повсюду плыли мосты и полыхали столицы,
И, как пустые холсты, опустошённые лица.
Вдруг застывали на Невском, как на общем портрете,
А нас спасала любовь, мы ликовали как дети.
Подогревая любовь неразведённым роялем,
Мы видели всё бытовое, как из-под жёлтой вуали.
Они глядели глазами, как на зайцев борзые,
Как на дубовых столах мы танцевали босые.
И освещали пивную, как два источника света,
Идя в реальность иную — как унесённые ветром.
То было страшное время — страна застыла как студень,
И лишь на грани горенья мы вспоминали, что люди.
Мы сочиняли стихи, брат ополчался на брата,
Мы упрощали стихию одною силою мата.
И мир катился в терновник с неугасимой инерцией,
А мы хранили любовь в неумирающем сердце.
То было чёрной зимой — мы думали, мы умираем,
Мы думали, тридцать седьмой год нам покажется раем.
Повсюду плыли мосты и полыхали столицы,
И, как пустые холсты, опустошённые лица.
Вдруг застывали на Невском, как на общем портрете,
А нас спасала любовь, мы ликовали как дети.
Songtekstvertaling
Het was een zwarte winter-we dachten dat we dood gingen,
We dachten dat 37 de hemel zou zijn.
Overal zweefden bruggen en hoofdsteden werden verbrand.,
En, zoals lege doeken, lege gezichten.
Plotseling bevroor ze Nevsky, zoals in een algemeen portret,
En we werden gered door liefde, we verheugden ons als kinderen.
Liefde opwarmen met een onontdekte piano,
We zagen alles huiselijk, alsof het van onder een gele sluier kwam.
Ze keken met ogen als windhonden naar hazen,
Zoals op oak tafels we dansten blootsvoets.
En ze verlichtten de pub als twee lichten.,
Naar een andere realiteit gaan, zoals gone with the wind.
Het was een verschrikkelijke tijd — het land bevroor als gelei,
En alleen op de rand van Gorenje herinnerden we ons die mensen.
We schreven gedichten, mijn broer keerde zich tegen mijn broer.,
We hebben het element vereenvoudigd door de kracht van de Mat.
En de wereld rolde in de doorn met onoverwinnelijke inertie,
En we hielden liefde in een onsterfelijk hart.
Het was een zwarte winter-we dachten dat we dood gingen,
We dachten dat 37 de hemel zou zijn.
Overal zweefden bruggen en hoofdsteden werden verbrand.,
En, zoals lege doeken, lege gezichten.
Plotseling bevroor ze Nevsky, zoals in een algemeen portret,
En we werden gered door liefde, we verheugden ons als kinderen.