Павел Кашин — Танец на Волге songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Танец на Волге" van Павел Кашин.
Songteksten
Разреши мне признаться: уже 70 лет,
Как ты пригласила меня на танец,
И с тех пор нам не выйти на свет.
Тогда плакали волки, и летали вокруг светлячки,
Ты как-будто споткнулась о берег Волги,
А мне сквозь очки пролетела снежинка —
Такая горячая, словно наша с тобой любовь
Мы упали каждый как-то нелепо, неловко,
И из нас вытекала на снег ярко-красная кровь.
И мы, обнявшись на снегу
Лежали там на берегу.
Мы шли в бой, как на танец, умеряли свои шаги.
У тебя за плечами тяжёлый ранец,
У меня плащ-палатка, сапоги, как гири —
И холодные, белые губы шептали на этой прямой,
Мутер, мама, мама, мутер,
И так бесконечно, безумно хотелось домой.
Но лишь плакали волки, и летали вокруг светлячки,
ты как будто споткнулась о берег Волги,
А мне сквозь очки пролетела снежинка —
И мы, обнявшись на снегу
Лежали там на берегу.
Разреши мне признаться: уже 70 лет,
Как ты пригласила меня на танец,
И с тех пор нам не выйти на свет.
Songtekstvertaling
Laat me bekennen: 70 jaar lang,
Hoe je me ten dans vroeg,
En sindsdien zijn we niet meer uit geweest.
Toen huilden de wolven, en vuurvliegjes vlogen rond.,
Het is alsof je struikelde over de Wolga rivier.,
Een sneeuwvlok vloog door mijn bril —
Zo heet, zoals onze liefde
We vielen allemaal op een belachelijke, ongemakkelijke manier.,
En we druppelden helder rood bloed op de sneeuw.
En wij, omarmen in de sneeuw
Ze lagen daar op het strand.
We gingen de strijd in alsof we naar een dans gingen, en matigden onze stappen.
Je hebt een zware tas op je rug.,
Ik heb een regenjas-tent, laarzen als gewichten —
En koude, witte lippen fluisterden op die rechte lijn.,
Muter, Mama, Mama, muter,
En zo eindeloos wilde ze naar huis.
Maar alleen de wolven huilden, en vuurvliegjes vlogen rond,
het is alsof je struikelde over de Wolga rivier.,
Een sneeuwvlok vloog door mijn bril —
En wij, omarmen in de sneeuw
Ze lagen daar op het strand.
Laat me bekennen: 70 jaar lang,
Hoe je me ten dans vroeg,
En sindsdien zijn we niet meer uit geweest.